Z Wikipedii

Współrzędne: 52°24'24" N 16°54'34" E52.4066667 16.9094444 (Poznań)

Poznań
Herb Poznania Flaga Poznania
Województwo	wielkopolskie
Powiat	miasto na prawach powiatu
Gmina  - rodzaj	Poznań miejska
Założono	VIII wiek
Prawa miejskie	1253
Prezydent miasta	Ryszard Grobelny (e-mail)
Powierzchnia	261,85 km²
Położenie	52° 24'24'' N 16° 54'34'' E
Wysokość	60-154 m n.p.m.
Ludność (2008)  • liczba ludności  • gęstość  • aglomeracja	559 458 [1] 2135 os./km² 855 894
Strefa numeracyjna (do 2005)	(+48) 61
Kod pocztowy	60-001 do 61-890
Tablice rejestracyjne	PO
Położenie na mapie Polski Poznań
TERC10 (TERYT)	3064011
SIMC10	0969400
Slogan: Poznań. Tu warto żyć
Urząd miejski3 plac Kolegiacki 17 61-841 Poznań tel. (+48) 61 878-52-00;
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa miasta

Poznań (łac. Posnania, niem. Posen, jidysz פּױזן Poyzn, dla zachowania tradycji przy uroczystych okazjach używana jest nazwa: Stołeczne Miasto Poznań)^[2] – jedno z najstarszych i największych polskich miast (piąte pod względem ludności, szóste pod względem powierzchni)^[1], położone nad rzeką Wartą. Stolica Wielkopolski, województwa wielkopolskiego i archidiecezji poznańskiej. Poznań znajduje się pomiędzy Berlinem a Warszawą i jest ważnym węzłem drogowym i kolejowym w kraju, posiada także międzynarodowy port lotniczy.

Poznań uznawany jest za kolebkę narodzin państwa polskiego. W przeszłości pełnił rolę stolicy państwa oraz siedziby władców^[3].

Poznań to dynamiczny ośrodek gospodarczy, akademicki, naukowy i kulturalny. Duży ośrodek przemysłu (Poznański Okręg Przemysłowy) i usług, miejsce corocznych Międzynarodowych Targów Poznańskich. Według zewnętrznych ocen przeprowadzonych przez agencję ratingową Moody's Investors Service, pod względem wiarygodności dla inwestorów nieznacznie ustępuje znacznie większej Warszawie^[4].

W Poznaniu działa osiem państwowych szkół wyższych i kilkanaście prywatnych, kształcących ok. 133 000 studentów. Na 1000 mieszkańców przypada 221 studentów – wśród dużych polskich miast Poznań zajmuje pod tym względem pierwsze miejsce.

Miasto nazywane jest również w przewodnikach turystycznych "muzyczną stolicą Polski"^[5] z powodu działających tutaj chórów chłopięcych i męskich, organizowanym co 5 lat konkursom skrzypcowym oraz lutniczym im. Henryka Wieniawskiego, a także dzięki działalności orkiestry kameralnej pod dyrekcją Agnieszki Duczmal, opery i Polskiego Teatru Tańca.

Miasto jest silnie powiązane komunikacyjnie i ekonomicznie z otaczającymi je gminami powiatu poznańskiego tworzącymi aglomerację poznańską (ze wspólną infrastrukturą np. wodociągami).

Spis treści 1 Toponimika nazwy miasta 1.1 Wydarzenia i fakty związane z Poznaniem 2 Historia 3 Gospodarka 4 Środowisko naturalne 5 Komunikacja 6 Administracja 6.1 Miasta partnerskie 7 Ludność 8 Sławni ludzie 9 Atrakcje turystyczne 10 Wyższe uczelnie 11 Kultura 12 Sport 12.1 Kluby i drużyny sportowe 13 Kościoły i Związki Wyznaniowe 13.1 Chrześcijaństwo 13.2 Judaizm 13.3 Islam 14 Panoramy miasta 15 Przypisy 16 Bibliografia 17 Zobacz też 18 Linki zewnętrzne

[edytuj] Toponimika nazwy miasta

Poznań jako ośrodek życia politycznego jest jednym z pierwszych polskich miast odnotowanych na kartach historii. Są to, w związku z tym, że w owych czasach łacina był językiem używanym przez wykształconą część społeczeństwa, zapisy w formie zlatynizowanej. Pierwszy znany zapis znajduje się w w kronice Thietmara pod rokiem 970 w formie episcopus Posnaniensis. W tej samej kronice pod rokiem 1005 zaś znajdujemy określenie ab urbe Posnani. Jako nominativus Poznań pojawia się w 1236 jako Posnania i 1247 jako Poznania. Poza nimi można odnaleźć też zapisy z 1146 i 1244 w formie in Poznan, które pozwalają na wysnucie wniosku, że nazwa Poznań nie zmieniła się na przestrzeni dziejów.

Obecnie językoznawcy zgadzają się, że nazwa Poznań wywodzi się od imienia Poznan. Utworzono ją poprzez dodanie do imienia Poznana przyrostka -j, który jeszcze w czasach przedpiśmiennych zlał się z poprzedzającą go literą n zmiękczając ją do współczesnego ń.

O ile wyjaśnienie nazwy nie nastręcza naukowcom problemu to samo imię Poznan nie jest do końca jasne. Źródła historyczne nie dostarczają informacji o osobie, której imieniem nazwano gród nad Wartą. Nie jest też pewne, czy to słowiańskie imię wywodzące się od czasownika "poznać" należy do tzw. grupy imion imiesłowowych, takich jak Miłowan czy Biegan, czy też powstało jako skrócenie imienia dwuczłonowego np. Poznamir^[6]

Z nadaniem miastu nazwy Poznań wiąże się stare podanie, sięgające czasów powstania państwa polskiego. Wedle niego w okolicach Poznania osiedlił się Lech i jego drużyna, kilka lat po tym, jak rozstał się ze swoimi braćmi, Czechem i Rusem. Czech podążył na południe, Rus na wschód, Lech natomiast założył osadę w Gnieźnie (z czym również wiąże się legenda). Po kilku latach Rus i Czech postanowili odwiedzić brata i ze zbrojnymi orszakami wyruszyli na spotkanie. W tym samym czasie Lech polował w okolicach Gniezna i jego zbrojni przywieźli niepokojące wiadomości – na obrzeżach krainy zauważono obce wojska. Lech zwołał szybko tych, którzy brali udział w polowaniu i przygotowywał się do odparcia najeźdźców. Legenda głosi, że wojska Lecha, Czecha i Rusa ruszyły już do ataku, gdy nagle bracia jadący na czele krzyknęli 'poznan!' rozpoznając się nawzajem. Lech, Czech i Rus zdążyli powstrzymać rozlew krwi a na cześć tego szczęśliwego zdarzenia wyprawili ucztę i na miejscu niedoszłej bitwy założyli osadę. Legenda ta z pewnością nie tłumaczy prawdziwie etymologii słowa 'Poznań', być może jednak powstała w czasie gdy przekazywano sobie jeszcze ustnie opowieści i nawiązuje do wędrówki ludów, która doprowadziła do przybycia na ziemie polskie plemion słowiańskich. Jest możliwe, że historia braci, którzy rozdzielili swoje drużyny i spotkali się po latach, zawiera ziarno prawdy

[edytuj] Wydarzenia i fakty związane z Poznaniem

Poznań jest jedynym miastem, którego nazwa została wymieniona w hymnie Polski
(I wers III zwrotki): Jak Czarniecki do Poznania ...

Nazwę Poznań/Poznan/Posen noszą lub nosiły miejscowości:

• Poznan w Ohio
• Posen w Illinois
• Posen w Michigan
• Posen w Nebrasce, obecnie Fardale

Jedna z ulic w Adelajdzie znajdująca się w dzielnicy Norlunga nosi nazwę Poznan Crescent, jest ona przecznicą odchodzącą od ulicy Warsaw Drive. W pobliżu znajdują się również ulice upamiętniające inne polskie miasta: Radom Crescent, Lodz Crescent, Krakow Crescent, a także Vistula Crescent.

Nazwę Poznań/Posen noszą lub nosiły następujące okręty, statki i samoloty:

• SMS Posen – pancernik typu Nassau z 1910 roku
• SS Poznan – statek handlowy z 1913 roku
• SS Poznań – masowiec z 1927 roku
• MS Poznań – kontenerowiec z 1982 roku
• ORP Poznań – okręt transportowo-minowy typu Lublin z 1991 roku
• samolot Poznań – Boeing 767-300ER (SP-LPC) należący do PLL LOT

Model Mercedesa z 1912 roku nosił nazwę Mercedes 10/20 HP Posen

W Poznaniu urodził się prezydent Państwa Niemieckiego Paul von Hindenburg

Podwórko przy ul. Rolnej, Wspólnej i Tokarskiej jest największe na świecie (8400 m²)

[edytuj] Historia

edytuj

Historia Poznania

Okresy w historii Poznania:

Prehistoria (do 966)

Stołeczny gród Piastów (966-1034)

Upadek grodu i odbudowa (1034-1253)

Od lokacji do zjednoczenia państwa (1253-1320)

Poznań w późnym średniowieczu (1320-1500)

Poznań w renesansie (1500-1650)

Od potopu do epoki stanisławowskiej (1650-1768)

Poznań za Stanisława Augusta (1768-1793)

W Prusach Południowych (1793-1806)

W Księstwie Warszawskim (1806-1815)

W Wielkim Księstwie Poznańskim (1815-1848)

Okres międzywojenny (1919-1939)

Pozostałe:

→Oblężenie Poznania 1146 →Powstanie wielkopolskie 1846 →Armia Wielkopolska →Powstanie wielkopolskie 1918-1919 →Bitwa o Ławicę 1919 →Strajk kolejarzy 1920 →Bitwa o Poznań 1945 →Poznański Czerwiec '56 →Twierdza Poznań →Prezydenci Poznania

Historia Polski

Pierwsze ślady ludzi na terenie dzisiejszego Poznania pochodzą z okresu około 8900–8000 roku p.n.e.. Byli to łowcy reniferów. Względnie stałe osady powstały na przełomie V i IV tysiąclecie p.n.e.. Około 2200 p.n.e. na tych ziemiach pojawiła się ludność indoeuropejska, zaś z V wieku pochodzą ślady osadnictwa niezaprzeczalnie słowiańskiego, zaś w VIII wieku pojawili się tu Polanie, z tego okresu pochodzi też prawdopodobnie gród na Ostrowie Tumskim, który stał się zaczątkiem dzisiejszego miasta. W X wieku gród znalazł się pod panowaniem Piastów, którzy uczynili go jednym ze stołecznych (obok Gniezna, Giecza i Ostrowa Lednickiego ośrodków w swoim państwie.

Pierwotnie miasto leżało nad brzegiem Cybiny i prawym brzegiem Warty. Na pobliskim wzgórzu stała tam wówczas pogańska świątynia i zamek książęcy. Poznań wiąże się również z początkami polskiej państwowości. Jest to jedno z hipotetycznych miejsc chrztu Mieszka I w 966. W 968 swą siedzibę umieścił tu Jordan, pierwszy biskup Polski. Funkcje stołeczne gród pełnił do 1039, gdy został – wraz z innymi miastami Wielkopolski i Śląska – spalony przez Brzetysława I. Co prawda Poznań stracił swe polityczne znaczenie, jednak nadal pozostał prężnym ośrodkiem gospodarczym. Kolejny okres rozkwitu przypada na rozbicie dzielnicowe, gdy gród stał się stolicą wielkopolskiej linii Piastów. Jej przedstawiciele, książęta Przemysł I i Bolesław Pobożny w 1253 lokowali miasto na lewym brzegu na prawie magdeburskim. Prace zapoczątkowane przez ojca kontynuował jeszcze Przemysł II – który jako pierwszy władca od 200 lat koronował się w Gnieźnie na króla Polski, a za swą siedzibę obrał Poznań – jego rezydencją stał się dawny zamek książęcy jego ojca na Wzgórzu Przemysła. Po jego tragicznej śmierci w rozwoju miasta nastąpił chwilowy zastój. Do dziś można jeszcze znaleźć pozostałości murów miejskich.

Kolejny, pomyślny okres w historii Poznania rozpoczęło wstąpienie na tron Władysława Jagiełły. Otwarcie szlaku łączącego Litwę z zachodnią Europą oraz zamknięcie dla polskich towarów Gdańska sprawiły, że Poznań stał się ważnym węzłem, w którym przecinały się szlaki handlowe. Z czasem wokół miasta rozwinęła się sieć konkurujących z nim miasteczek należących głównie do duchowieństwa i szlachty, tworzących razem z Poznaniem prężnie rozwijającą się konurbację.

Trwające kilkaset lat korzystne warunki dla rozwoju miasta przerwał w 1655 potop szwedzki. W krótkim okresie pokoju, który po nim nastąpił Poznań usiłował się podnieść, ale kolejne konflikty zbrojne takie jak wielka wojna północna, wojna o sukcesję polską oraz wojna siedmioletnia sprawiły, że miasto pustoszyły różnorodne armie. Nadzieję na pokój przyniosła dopiero elekcja Stanisława Augusta Poniatowskiego, lecz również na początku jego panowania o miasto walczyli barzanie z wojskami pruskimi, a następnie rosyjskimi, które opuściły miasto dopiero w 1775 roku.

Kilka kolejnych lat to kolejny okres pomyślności związany z działalnością Komisji Dobrego Porządku i reformami Sejmu Czteroletniego, jednak zostały one zniweczone przez konfederację targowicką i II rozbiór Polski w wyniku którego Poznań znalazł się pod Pruskim panowaniem.

W pierwszym okresie pruskiego panowania, nowe władze dokonały integracji konurbacji w jeden organizm miejski oraz tworząc podstawy do rozbudowy Poznania w kierunku zachodnim. Klęska Prus i zwycięskie powstanie w 1806 uczyniły Poznań jednym z głównych miast Księstwa Warszawskiego. Trwające jednak wojny napoleońskie nie sprzyjały rozwojowi miasta. Po klęsce Napoleona Poznań znalazł się ponownie, od 1815 roku pod Pruskim panowaniem, tym razem jako stolica autonomicznego Wielkiego Księstwa Poznańskiego.

[edytuj] Gospodarka

Poznań należy do największych ośrodków gospodarczych w kraju. Jest to również jedno z najbardziej atrakcyjnych miejsc do inwestowania w Polsce. Stolica Wielkopolski należy do grona czterech miast, które otrzymały najwyższą ocenę "A" we wszystkich edycjach rankingu atrakcyjności miast przeprowadzanego przez Centrum Europejskich Studiów Regionalnych i Lokalnych Uniwersytetu Warszawskiego. ^[7]

W gospodarce miasta dominującą pozycję zajmują usługi, w tym przede wszystkim: handel, bankowość, edukacja i opieka zdrowotna. Kolejną ważną gałęzią gospodarki jest przemysł, w którym zatrudnienie jednak stopniowo maleje. Poznań jest ważnym ośrodkiem przemysłu spożywczego, motoryzacyjnego, farmaceutycznego oraz chemicznego.

[edytuj] Środowisko naturalne

Położenie miasta wynika z warunków geograficznych. Położenie w dolinie Bogdanki oraz Cybiny i Głównej stanowiły najdogodniejszą drogę ze wschodu na zachód pozwalając łagodnie zejść na dno Warty, która w tym miejscu dzieląc się na wiele odnóg tworzyła bród. Wraz z rozwojem miasta niwelowano różnice wysokości względnych zasypując obniżenia terenu materiałem z wzniesień. Silnie zmieniono również sieć hydrograficzną miasta. Nie tylko zredukowano liczbę odnóg Warty, ale również zasypywano małe cieki, a niektóre jak dolny bieg Bogdanki, Segankę czy Wierzbak wprowadzono do miejskiej kanalizacji. Mimo to dna dolin tych dopływów nadal stanowią tak ważne kliny zieleni.

[edytuj] Komunikacja

Poznań stanowi ważny węzeł komunikacyjny, zarówno drogowy jak i kolejowy.

Przez miasto przebiegają drogi krajowe:

• A2E30 Świecko – Poznań – Łódź – Warszawa – Terespol (E30 dalej przez Berlin do Cork w Irlandii oraz przez Mińsk i Moskwę do Omska w Rosji)
• 5E261 Świecie – Bydgoszcz – Poznań – Wrocław – Lubawka
• 11 Kołobrzeg – Koszalin – Piła – Poznań – Ostrów – Kępno – Lubliniec – Bytom
• 92 (alternatywna do A2) Miedzichowo – Pniewy – Poznań – Września – Słupca – Konin.

Oraz drogi wojewódzkie:

• 307 Poznań – Buk – Opalenica – Nowy Tomyśl
• 184 Poznań – Szamotuły – Ostroróg
• 196 Poznań – Murowana Goślina – Wągrowiec
• 430 Poznań – Puszczykowo – Mosina

Sam układ dróg w mieście jest również charakterystyczny. Składa się on z promieniście rozchodzących się ulic połączonych docelowo trzema pierścieniami (ramami komunikacyjnymi) oraz biegnącą poza granicami miasta obwodnicą dla ruchu tranzytowego. Obecnie I i II rama istnieją niemal w całości, zaś III rama fragmentarycznie.

Miasto posiada również międzynarodowy port lotniczy Ławica. W samym Poznaniu położono natomiast silny nacisk na rozwój komunikacji publicznej, a zwłaszcza tramwajowej. Dnia 31 stycznia 1997 roku został otwarty odcinek bezkolizyjnej trasy tramwajowej tzw. Poznański Szybki Tramwaj (PST, "Pestka"), pozwalający na rozwijanie szybkości nawet do 70 km/h. Jest to pierwszy i jak na razie jedyny tego typu odcinek tramwajowy w Polsce. Projektowana jest budowa drugiego etapu Pestki, z centrum do Dworca Głównego PKP z wyjazdem w kierunkach Górczyna, która ma zakończyć się w 2010 roku. W zamierzeniach było również wydłużenie linii na północy, w związku z rozbudową kampusu uniwersyteckiego na Morasku i Umultowie, ale otwarty jesienią 2007 dworzec autobusowy na osiedlu Sobieskiego praktycznie uniemożliwia przedłużenie trasy. W trakcie realizacji jest też budowa podobnej linii szybkiego tramwaju na Franowo (Ratajski Szybki Tramwaj) – zakończył się jej pierwszy etap, z centrum do ulicy Jana Pawła II.

Poznań jest jednym z najważniejszych węzłów kolejowych w Polsce. Istnieje tu Zakład Taboru Poznań i Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego. Z miasta można dojechać do wszystkich miast liczących powyżej 100 tys. mieszkańców w Polsce oraz wielu mniejszych. Przez Poznań przejeżdżają pociągi międzynarodowe, m.in. do Pragi, Berlina czy Kijowa. Znajduje się tu 16 stacji i przystanków kolejowych: Poznań Główny, Poznań Wola, Poznań Dębiec, Poznań Wschód, Poznań Dębina, Poznań Garbary, Poznań Antoninek, Poznań Górczyn, Poznań Karolin, Poznań Junikowo, Poznań Krzesiny, Poznań Starołęka, Poznań Strzeszyn, Poznań Franowo, Poznań Kobylepole, Poznań Kiekrz. W Mieście znajduje się Muzeum Ratownictwa Kolejowego, które jest jedynym takim w Polsce.

Poznańska komunikacja miejska wyróżnia się prowadzeniem mobilnego systemu informacji o rozkładzie jazdy, który jest dostępny także dla osób niewidomych i słabowidzących – Ginger. Jeżeli chodzi o komunikację miejską, Poznań wyróżnia się najnowszym taborem autobusowym w Polsce. Dzięki temu MPK obsługuje wszystkie linie dzienne autobusami niskopodłogowymi.

Ponadto na terenie Poznania funkcjonują linie autobusowe obsługiwane przez innych przewoźników:

• Linia Studencka: Ostrów Wielkopolski – Poznań – Ostrów Wielkopolski obsługiwana przez MZK Ostrów Wlkp,

[edytuj] Administracja

Poznań to miasto na prawach powiatu. Mieszkańcy Poznania wybierają do swojej Rady Miasta 37 radnych. Organem wykonawczym władz jest prezydent miasta. Poznański Urząd Miasta znajduje się na placu Kolegiackim.

Miasto jest stolicą województwa wielkopolskiego, a także także siedzibą władz powiatu poznańskiego. W Poznaniu znajduje się 20 placówek kunsularnych. Poznań jest członkiem Związku Miast Polskich.

Miasto podzielone jest na 5 dzielnic nie posiadających odrębności administracyjnej, ale posiadających część instytucji gminnych (Stare Miasto, Nowe Miasto, Jeżyce, Grunwald, Wilda). Każda z dzielnic obejmuje kilkadziesiąt osiedli samorządowych, jednak nie pokrywają one terenu całego miasta, a ich samorządy pełnią jedynie funkcję pomocniczą.

Dzielnica miasta	Ludność	Powierzchnia	% powierzchni miasta
Stare Miasto	161 200	47,1 km²	18,0
Nowe Miasto	142 200	105,1 km²	40,2
Grunwald	125 500	36,2 km²	13,8
Jeżyce	81 300	57,9 km²	22,2
Wilda	63 800	15,0 km²	5,8

[edytuj] Miasta partnerskie

Miasto	Kraj	Data podpisania umowy
Assen	Holandia	22.10. 1992
Brno	Czechy	16.09. 1966
Charków	Ukraina
Hanower	Niemcy	29.10. 1979
Jyväskylä	Finlandia	30.06. 1979
Nablus	Palestyna	22.05. 1997
Nottinghamshire (hrabstwo)	Anglia	23.09. 1994
Pozuelo de Alarcón	Hiszpania	09.10. 1992
Rennes	Francja	04.04. 1998
Shenzhen	Chiny	30.07. 1993
Toledo	Stany Zjednoczone	06.04. 1991
Győr	Węgry	23.01. 2008

[edytuj] Ludność

Dane historyczne w artykule Ludność Poznania

Według danych GUS-u powierzchni i ludności w przekroju terytorialnym Polski w 2007, Poznań ma 564 951 mieszkańców (piąte miejsce w kraju), powierzchnię 262 km² (szóste miejsce w kraju) i gęstość zaludnienia 2158 osób na kilometr kwadratowy.^[1] Według spisu z października 2006 Poznań miał 567 882 mieszkańców, z czego 309 000 stanowiły kobiety (54%). Tak więc na 100 mężczyzn przypadało 114 kobiet. Poznaniacy stanowią 17,3% mieszkańców województwa wielkopolskiego i 1,5% mieszkańców Polski.

Aglomeracja poznańska zajmuje centralny obszar województwa wielkopolskiego. Obszar aglomeracji wynosi 3 917 km² (13,1% powierzchni województwa wielkopolskiego) w układzie dwóch pierścieni gmin otaczających miasto centralne – łącznie 28 gmin. Zamieszkuje tu prawie 1,1 mln osób, którzy stanowią 30% ludności województwa. Liczne badania, koncepcje i rankingi dotyczące procesów rozwoju polskich aglomeracji wskazują 2-3 pozycję aglomeracji poznańskiej w kraju.

Współczynnik dzietności wynosi 1,1 (dla zastępowalności pokoleń powinien wynosić 2,1).

Struktura demograficzna mieszkańców Poznania wg danych z 31 grudnia 2007 r.:¹

Opis	Ogółem		Kobiety		Mężczyźni
jednostka	osób	%	osób	%	osób	%
populacja	560 932	100	299 594	53,41	261 338	46,59
wiek przedprodukcyjny (0 - 17 lat)	86 415	15,41	42 185	7,52	44 230	7,89
wiek produkcyjny (18 - 65 lat)	375 024	66,86	188 015	33,52	187 009	33,34
wiek poprodukcyjny (powyżej 65 lat)	99 493	17,74	69 394	12,37	30 099	5,37

W swojej historii Poznań przeżywał wzloty i upadki. W związku z tym wahaniom ulegała również liczba jego mieszkańców. Pierwszy szczyt rozwoju urbanistycznego miasta przypadł na okres tuż przed potopem szwedzkim, gdy poznańską konurbację zamieszkiwało około 20 000 osób. Następnie kolejne wojny i epidemie zredukowały tą liczbę do około 4000. Miasto po raz kolejny zaczęło się podnosić za panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego. Kolejnym momentem ograniczającym rozwój miasta było uczynienie z niego twierdzy. Zamknięty w fortyfikacjach Poznań miał niewielkie możliwości rozwoju. Zmianę tej sytuacji przyniósł dopiero początek XX wieku, gdy rozpoczęto likwidację starych umocnień zastępując je nowocześniejszym pierścieniem fortów. Przyrost liczby ludności został po raz kolejny ograniczony podczas II wojny światowej. Najwyższa jak dotąd liczba ludzi mieszkała w Poznaniu w początku lat 90, od tego momentu liczba ta wolno i stopniowo maleje. Ma to związek z przenoszeniem się mieszkańców do miejscowości w podpoznańskich gminach, które pozostają poza granicami miasta. Obecnie najlepszym wskaźnikiem ciągłego rozwoju jest stały przyrost liczby ludności zamieszkującej aglomerację poznańską.

[edytuj] Sławni ludzie

Z Poznaniem związanych było i jest wiele osób mających olbrzymie znaczenie w życiu politycznym, kulturalnym i naukowym nie tylko Polski, ale także Europy i świata.

[edytuj] Atrakcje turystyczne

Na Starym Rynku można znaleźć perłę renesansowej architektury, zabytek klasy zerowej, ratusz. Drugim zabytkiem tej samej klasy jest poznańska fara i pozostałe obiekty dawnego kompleksu jezuickiego. Na wzgórzu nad Starym Rynkiem góruje Zamek Królewski wraz z fragmentem murów obronnych. Innym ważnym miejscem jest Ostrów Tumski będący najstarszą częścią miasta – kolebką polskiej państwowości na którym znajduje się najstarsza w kraju katedra będąca miejscem pochówku pierwszych władców Polski oraz domniemanym miejscem chrztu Polski, pozostałości książęcego palatium z X wieku wraz z odkrytą przez archeologów wiosną 2006 r. rotundą Dąbrówki.

Atrakcji dopełniają liczne kościoły, pałace i zamki a także monumentalne budowle "dzielnicy cesarskiej", w tym najważniejszy Zamek Cesarski. Dla osób spragnionych obcowania z przyrodą swoje podwoje otwierają dwa ogrody zoologiczne, ogród botaniczny, palmiarnia oraz zabytkowe parki.

Na listę ciekawych obiektów należy również wpisać zabytki architektury przemysłowej, obiekty sportowe oraz stanowiące centrum wystawiennicze naszego kraju Międzynarodowe Targi Poznańskie.

Ciekawym miejscem często odwiedzanym przez turystów jest ulica Półwiejska z duża ilością restauracji i sklepów przy której znajduje się Stary Browar oficjalnie uznany za najpiękniejsze centrum handlowe na świecie przez międzynarodową fundację ICSC.

W Poznaniu wdrażany jest markowy produkt turystyki kulturowej – Trakt Królewsko-Cesarski wiodący przez miejsca w związane z osobami władców – królów i cesarzy z którymi związane jest miasto. Trasa Traktu Królewsko-Cesarskiego jest poprowadzona w ten sposób, aby pokazać zmiany w architekturze i rozwoju miasta na przestrzeni wieków.

Przez Poznań przebiegają trasy turystyczne: europejski Szlak Romański, Szlak Piastowski, Trasa Kórnicka oraz Droga św. Jakuba – wielkopolski odcinek szlaku pielgrzymkowego do katedry w Santiago de Compostela w Galicji w północno-zachodniej Hiszpanii. Wokół miasta wytyczono rowerowy "Pierścień Poznański" połączony z centrum siedmioma szlakami dojazdowymi.

[edytuj] Wyższe uczelnie

Wyższe uczelnie w Poznaniu – miasto Poznań jest ważnym ośrodkiem akademickim w Polsce. Funkcjonuje tutaj 8 publicznych (państwowych) oraz 18 niepublicznych (niepaństwowych) uczelni (2006). Poznańskie uczelnie kontynuują tradycje takich placówek jak Akademia Lubrańskiego, Kolegium Jezuickiego czy Uniwersytet Poznański. W mieście działają też liczne placówki naukowo-badawcze. Powyższe stawia Poznań wśród czołowych polskich ośrodków akademickich i naukowych.

Uczelnie państwowe:

• Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
• Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu (dawniej Akademia Medyczna im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu)
• Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu (dawniej Akademia Rolnicza im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu)
• Akademia Ekonomiczna w Poznaniu
• Akademia Wychowania Fizycznego im. Eugeniusza Piaseckiego w Poznaniu
• Akademia Sztuk Pięknych w Poznaniu
• Akademia Muzyczna w Poznaniu
• Politechnika Poznańska

Państwowe placówki naukowo-badawcze, m.in.:

• Instytut Zachodni im. Zygmunta Wojciechowskiego
• Biblioteka Kórnicka PAN
• Instytut Fizyki Molekularnej PAN
• Instytut Chemii Bioorganicznej PAN (wraz z Poznańskim Centrum Superkomputerowo-Sieciowym)
• Instytut Genetyki Człowieka PAN
• Instytut Genetyki Roślin PAN
• Centrum Badań Kosmicznych PAN,