Z Wikipedii

Piotr Kaczkowski (ur. 14 lutego 1946 r. w Krakowie) – dziennikarz radiowy i prezenter muzyczny Polskiego Radia, absolwent filologii angielskiej (lingwista stosowany) w Wyższej Szkole Języków Obcych w Warszawie, także żeglarz i dziennikarz prasowy.

[edytuj] Biografia

Urodził się w Krakowie w 1946 r. jako syn fotografika Adama i Wandy Kaczkowskich. Wkrótce przeprowadził się do Warszawy, gdzie ukończył szkołę podstawową, szkołę muzyczną i liceum. W 1962 r. związał się z Klubem Przyjaciół Piosenki przy Rozgłośni Harcerskiej, który prowadził Witold Pograniczny. Jako pierwszą piosenkę zaprezentował tam utwór The Beatles „Love Me Do”. W marcu 1963 r. rozpoczął współpracę z Programem III PR z audycją W. Pogranicznego „30 minut rytmu”. Samodzielnie zadebiutował prezentując piosenki włoskie w cyklu comiesięcznych audycji PR III „Con amore”. 30 września 1965 r. otworzył w Trójce pierwszą audycję Młodzieżowego Studia „Rytm”, które 1 lutego 1966 r. weszło w skład bloku „Popołudnie z młodością”.

22 września 1968 r. przejął od Gabriela Mérétika prowadzenie audycji „Mini-max, czyli minimum słów, maksimum muzyki”, którą - z przerwami - prowadzi do dziś. Od lata 1970 r. prezentował muzykę w pierwszej w Polsce dyskotece założonej przez Franciszka Walickiego w „Grand Hotelu” w Sopocie. Wielokrotnie wyjeżdżał za granicę i odkrywał nowych wykonawców, których płyty przedstawiał w swoich audycjach, głównie w Trójce. Były to m.in. „Mój Magnetofon”, „Kiermasz Płyt”, "Słuchaj razem z nami", "W tonacji Trójki", "Zapraszamy do Trójki", "Muzyczna Poczta UKF”, „Kanon Muzyki Rockowej”, a przede wszystkim „ Minimax”, w którym prezentował nowości płytowe i klasykę rocka. Przez lata zgromadził wielotysięczną kolekcję płyt z wielu gatunków muzycznych.

W latach 70. w Jedynce współpracował z audycjami „Radiokurier” i Tylko w niedzielę, incydentalnie prowadził m.in. Studio „Gama”, a w innych programach np. „Wieczór Płytowy”, „Listę przebojów Programu Trzeciego” czy "Nową płytę".

Po reorganizacji programowej Polskiego Radia w 1991 r., po której niemożliwe stało się prezentowanie płyt w całości i kompletnych dyskografii, skupił się na prowadzeniu środowej audycji "W tonacji Trójki" i sobotniej "Zapraszamy do Trójki", a także "Trójka pod księżycem", którą nadawano o północy z niedzieli na poniedziałek. Audycja początkowo trwała godzinę, 23 maja 1994 r. wydłużono ją do dwóch godzin, a 2 stycznia 1995 r., gdy Trójka przeszła na nadawanie całodobowe - do trzech godzin, od północy do 3.00. Wiosną 1996 r. P. Kaczkowski odświeżył w tym pasmie szyld „Minimax” jako „Biuro Utworów Znalezionych”. Zaczął też szerzej współpracować z polskim szoł biznesem w dziedzinie organizowania i promocji koncertów zagranicznych wykonawców. Zainicjował cykl rozmów z muzykami światowej klasy, które zaowocowały trzema tomami wywiadów: „Przy mikrofonie” (1999, 2005), „42 rozmowy” (2004) i „Rozmowy Trzecie” (2008). Przetłumaczył tom wywiadów „Według The Rolling Stones” (2006), w którym postarał się nadać wypowiedziom muzyków maksymalną surowość, nawet kosztem poprawności językowej i piękna.

Po spotkaniu i koncercie Rogera Watersa napisał pierwszy felieton, który w 2002 r. zamieścił miesięcznik "Tylko rock". Tym samym P. Kaczkowski rozpoczął owocną i długotrwałą współpracę z tym pismem. Później pojawiał się też w innych magazynach muzycznych, np. w "Machinie", jak i niemuzycznych, np. w kwartalniku "Wittchen", w którym opisał koncert grupy Led Zeppelin z 2007 roku.

W latach 1998-2000 był dyrektorem Trójki. Stopniowo w audycjach wrócił do prezentacji nowości muzycznych, w tym polskich. Przygotował 6 płyt pod hasłem „Minimax.pl” z plejadą początkujących wykonawców krajowych. Wydał 3 płyty z najciekawszymi nagraniami z lat 70. i 80., a także wybór światowych archiwaliów sprzed roku 1946 pt. „Trzeszcząca płyta”. W przygotowaniu jej część druga.

21 września 2008 r. w audycji Minimax uroczyście obchodził 40. rocznicę pierwszego pojawienia się w tym cyklu na antenie Trójki. Rocznicy towarzyszył piąty festiwal „Minimax.pl”, który odbył się 19 i 20 września w klubie muzycznym „Bogart” w Gomunicach.

Jego córka Aleksandra Kaczkowska (ur. 23 listopada 1974 w Warszawie) jest także prezenterką Programu III Polskiego Radia, prowadzi audycję muzyczną "Rozmowy z dźwiękiem".

[edytuj] Najważniejsze audycje

• "MiniMax" (od 1968 roku, ponad 1600 wydań)
• "Zapraszamy do Trójki, wydanie muzyczne (Sobotnia Popołudniowa)" (1982-2002)
• "Między snem a dniem" (1981-1984?)
• "Studio Rytm" (1965-1972)
• "Popołudnie z Młodością" (1966-1972)
• "Radiokurier" (1976-1982)
• "W tonacji Trójki" (1975-2001)
• "Trzecia godzina" (2008)
• "M3" (2008)

Tylko raz w 1972 poprowadził telewizyjny program muzyczny. Piotr Kaczkowski znany jest z tego, że unika fotoreporterów i nie pokazuje w mediach swego oblicza. Tłumaczy to niechęcią do gwiazdorstwa i odwracania uwagi od prezentowanej muzyki. Niemniej spotyka się ze swoimi miłośnikami na spotkaniach autorskich.

Oprócz audycji stałych, Piotr Kaczkowski organizuje wiele koncertów radiowych. Od wielu lat Kaczkowskiego fascynuje twórczość Tori Amos. 16 grudnia 2001 Amos dała w studiu Programu III specjalny koncert dla widowni złożonej z Kaczkowskiego oraz wybranych słuchaczy jego audycji.

[edytuj] Nagrody

Wyróżniony m.in.: Międzynarodowym Złotym Mikrofonem AKG dla Osobowości Radiowej Wszech czasów oraz Złotym Mikrofonem Polskiego Radia.

10 września 2008 r. został uhonorowany nagrodą Mateusza - Nagrodą Muzyczną Programu Trzeciego Polskiego Radia SA za popularyzację muzyki w niepowtarzalny sposób.

[edytuj] Książki

• "Przy mikrofonie Piotr Kaczkowski", Universitas Kraków 1999 ISBN 83-7052-806-6
• "42 rozmowy", Prószyński i S-ka Warszawa 2004 ISBN 83-7337-709-3
• "Przy mikrofonie Piotr Kaczkowski", wznowienie, rozszerzone o wiele fotografii, reprodukcji i uaktualnione noty biograficzne artystów Prószyński i S-ka Warszawa 2005 ISBN 83-7469-030-5
• "Według The Rolling Stones", Prószyński i S-ka Warszawa 2006 ISBN 83-7469-327-4
• "Rozmowy Trzecie", FotoJana Kraków 2008 ISBN 978-83-927818-0-6

[edytuj] Płyty z nazwiskiem Piotra Kaczkowskiego

• MiniMax (1998)
• Jazda Obowiązkowa (1998)
• MiniMax 2 (2000)
• Muzyka Różna i Różniasta (2000)
• Minimax pl (2003)
• Minimax pl 2 (2004)
• Minimax pl 3 (2005)
• Minimax pl 4 (2007)
• Minimax pl Jarocin 2007 (2007)
• Trzeszcząca płyta (2007)
• Minimax pl 5 (2008)

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona audycji Minimax
• Serwis słuchaczy audycji Minimax - Biuro Utworów Znalezionych