Z Wikipedii

Olga Tokarczuk
Olga Tokarczuk, Kraków, 2005 r.
Data i miejsce urodzenia	29 stycznia 1962 Sulechów
Narodowość	Polka
Dziedzina sztuki	literatura
Ważne dzieła	Dom dzienny, dom nocny, Gra na wielu bębenkach, Prawiek i inne czasy, Bieguni

Olga Tokarczuk (ur. 29 stycznia 1962 w Sulechowie) – pisarka, eseistka, autorka scenariuszy, poetka. Ukończyła psychologię na Uniwersytecie Warszawskim. Mieszka w Krajanowie, koło Nowej Rudy, w Sudetach. Pracowała jako psychoterapeutka w Wałbrzychu. Uhonorowana wieloma nagrodami, m.in. nagrodą Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek, nagrodą Fundacji im. Kościelskich (1997), paszportem Polityki oraz kilkoma nominacjami do literackiej Nagrody Nike, czterokrotna laureatka Czytelników Nike. W 2008 nagrodzona po raz pierwszy tą nagrodą przez jury^[1]. Pisarka jest ceniona zarówno przez czytelników, jak i krytyków. Od roku 2004 organizuje we Wrocławiu i Jeleniej Górze Festiwal Opowiadań, na którym autorzy krótkich form literackich z różnych krajów świata prezentują swoje dokonania. Od 2008 prowadzi zajęcia z twórczego pisarstwa na Uniwersytecie Opolskim^[2].

Zadebiutowała w roku 1979 na łamach pisma „Na przełaj”, gdzie pod pseudonimem Natasza Borowin publikowała pierwsze opowiadania.

Jako powieściopisarka debiutowała w 1993 roku. Opublikowała wówczas Podróż ludzi Księgi. Książka uzyskała nagrodę Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek.

W 1995 roku ukazała się druga powieść autorki, E. E. Książka opowiada o dojrzewaniu dziewczynki, która nagle uzyskuje zdolności parapsychiczne i równie nagle je traci.

Największym dotychczasowym sukcesem Tokarczuk, okazała się wydana w 1996 roku, powieść Prawiek i inne czasy. Książka została nominowana do literackiej nagrody Nike w roku 1997, uzyskując nagrodę czytelników.

Rok 1998 przyniósł zbiór opowiadań zebranych w tomie Szafa, a także kolejną powieść zatytułowaną Dom dzienny, dom nocny. To drugi utwór Tokarczuk, który został nominowany do prestiżowej Nike.

Do literackiej nagrody Nike nominowany został również zbiór dziewiętnastu opowiadań - Gra na wielu bębenkach, wydany w roku 2001.

W roku 2004 ukazały się Ostatnie historie. Książka ta dotyka problemów dla człowieka najbardziej uniwersalnych, a składa się z trzech oddzielnych opowieści, ukazanych w niezależnym od siebie czasie i przestrzeni.

W pierwszej połowie października 2007 roku, ukazała się najnowsza powieść Tokarczuk - Bieguni. Jest to powieść, w której opowiada o sobie i o swoim widzeniu świata.

Tokarczuk pracowała nad "Biegunami" przez trzy lata. Wspomina, że większość notatek robiła w czasie podróży. "Ale nie jest to książka o podróży. Nie ma w niej opisów zabytków i miejsc. Nie jest to dziennik podróży ani reportaż. Chciałam raczej przyjrzeć się temu, co to znaczy podróżować, poruszać się, przemieszczać. Jaki to ma sens? Co nam to daje? Co to znaczy" - pisze we wstępie autorka.

Jak mówi sama Tokarczuk: "Pisanie powieści jest dla mnie przeniesionym w dojrzałość opowiadaniem sobie samemu bajek. Tak jak to robią dzieci, zanim zasną. Posługują się przy tym językiem z pogranicza snu i jawy, opisują i zmyślają."

Inspiruje się m. in. Karolem Gustawem Jungiem. Olga Tokarczuk jest członkinią partii Zieloni 2004.

05.10.2008 otrzymała Literacką Nagrodę NIKE za powieść "Bieguni"^[1]. Zwyciężyła także w głosowaniu czytelników.

[edytuj] Dzieła

• Miasto w lustrach (1989 – zbiór wierszy)
• Podróż ludzi Księgi (1993)
• E.E. (1995)
• Prawiek i inne czasy (1996)
• Szafa (1997)
• Dom dzienny, dom nocny (1998)
• Opowieści wigilijne (razem z Jerzym Pilchem i Andrzejem Stasiukiem) (2000)
• Lalka i perła (2000)
• Gra na wielu bębenkach (2001)
• Ostatnie historie (2004)
• Anna In w grobowcach świata (2006)
• Bieguni (2007)

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Olgi Tokarczuk

• Oficjalna strona