Z Wikipedii

Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 1960 Puchar Europy Narodów 1960
ME 1964
Szczegóły turnieju
Gospodarz	Francja
Otwarcie	6 lipca 1960, Paryż
Zamknięcie (finał)	10 lipca 1960, Paryż
Liczba drużyn	4 (z ? federacji)
Liczba stadionów	2 (w 2 miastach)
I miejsce	ZSRR
II miejsce	Jugosławia
III miejsce	Czechosłowacja
Polska	— miejsce
Statystyki turnieju
Liczba meczów	4
Liczba goli	17  (4.25 na mecz)
Król strzelców	Walentin Iwanow (2) Wiktor Poniedielnik (2) Milan Galić (2) Dražan Jerković (2) François Heutte (2)
Internet

Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 1960 – pierwsza w historii edycja piłkarskich Mistrzostw Europy męskich reprezentacji krajowych (wówczas pod nazwą Puchar Europy Narodów).

[edytuj] Informacje ogólne

Wstępne prace nad koncepcją powołania do życia rozgrywek, mających na celu wyłonienie najlepszej drużyny reprezentacyjnej w Europie UEFA podjęła już w 1954. Po przygotowaniu kompletnego projektu oraz dopełnieniu wszelkich procedur prawnych postanowiono ich pierwszą edycję przeprowadzić w 1960, obowiązki gospodarza turnieju finałowego powierzając Francji.

15 lutego 1958 mijał termin składania przez poszczególne krajowe związki piłki nożnej zgłoszeń o przystąpieniu do rywalizacji, na co zdecydowało się w sumie 17 państw. Zgodnie z przyjętym wcześniej regulaminem kwalifikacje do 4-zespołowego turnieju finałowego zostały przeprowadzone systemem pucharowym, a cała rywalizacja rozpoczęła się 28 września 1958 meczem eliminacyjnym ZSRR – Węgry na stadionie Łużniki w Moskwie, zakończonym rezultatem 3:1 (premierowego gola zdobył Anatolij Ilin w 4 minucie spotkania).

Do turnieju finałowego, rozgrywanego systemem pucharowym w dniach 6 – 10 lipca 1960 we Francji, zakwalifikowały się:

1. Czechosłowacja – po wyeliminowaniu Irlandii w rundzie wstępnej, Danii w 1/8 finału i Rumunii w 1/4 finału
2. Francja – po wyeliminowaniu Grecji i Austrii
3. Jugosławia – po wyeliminowaniu Bułgarii i Portugalii
4. ZSRR – po wyeliminowaniu Węgier i Hiszpanii (walkower)

W finale zwycięstwo odniosła drużyna ZSRR, wygrywając z Jugosławią 2:1. Trzecie miejsce zajęła Czechosłowacja wygrywając 2:0 z Francją.

[edytuj] Runda kwalifikacyjna

[edytuj] Runda wstępna

5 kwietnia 1959 15:30 CEST	Irlandia	2-0	Czechosłowacja	Dalymount Park,Dublin Sędzia: Lucien Van Nuffel Widzów: 37,500
	Touhy  22' Cantwell  42' k.	2-0

10 maja 1960 16:00	Czechosłowacja	4-0	Irlandia	Tehelné pole, Bratysława Sędzia: Joseph Barbéran
	Stacho  3' k. Buberník  57' Pavlovič  67' Dolinský  75'	1-0

[edytuj] 1/8 finału

ZSRR 3 - 1 1 - 0  Węgry	Francja 7 - 1 1 - 1  Grecja
Polska 2 - 4 0 - 3 Hiszpania	Norwegia 0 - 1 2 - 5 Austria
Dania 2 - 2 1 - 5 Czechosłowacja	Jugosławia 2 - 0 1 - 1  Bułgaria
Rumunia 3 - 0 0 - 2  Turcja	NRD 0 - 2 2 - 3 Portugalia

[edytuj] Ćwierćfinały

ZSRR walk ower  Hiszpania	Francja 5 - 2 4 - 2  Austria
Rumunia 0 - 2 0 - 3 Czechosłowacja	Portugalia 2 - 1 1 - 5 Jugosławia

[edytuj] Turniej finałowy

[edytuj] Półfinały

6 lipca, 1960
ZSRR 3 - 0 Czechosłowacja	Jugosławia 5 - 4  Francja

[edytuj] Mecz o 3 miejsce

9 lipca, 1960 18:00 CEST	Czechosłowacja	2-0	Francja	Stade Vélodrome, Marsylia Sędzia: Cesare Jonni Widzów: 9,438
	Bubník  58' Pavlovič  88'	0-0

[edytuj] Finał

10 lipca 1960 21:30 CEST	ZSRR	2-1	Jugosławia	Parc des Princes, Paryż Sędzia: Arthur Edward Ellis
	Sława Metreweli  49' Wiktor Poniedielnik  113'	0-1	Milan Galić  43'

[edytuj] Statystyki turnieju

[edytuj] Królowie strzelców

2 gole:

• François Heutte
• Wiktor Poniedielnik
• Walentin Kozmicz Iwanow
• Milan Galić
• Dražen Jerković

[edytuj] Najszybszy gol

11 minuta: Milan Galić

[edytuj] Średnia goli

4.25 na mecz