Z Wikipedii

Lublin - marka samochodu produkowanego przez Fabrykę Samochodów Ciężarowych (od 1995 Daewoo Motor Polska, później Andoria-Mot, obecnie Intrall Polska) w Lublinie.

Pierwsze lubliny - model Lublin-51 - produkowano na licencji radzieckiej. Pierwszy wóz zjechał z taśmy 7 listopada 1951. Produkcja tego modelu trwała do roku 1959, potem została zastąpiona przez rodzimą konstrukcję samochodu dostawczego Żuk.

[edytuj] Lublin-51 (Lublin, GAZ Lublin-51)

Lublin-51
Inne nazwy	Lublin, GAZ Lublin-51
Producent	Fabryka Samochodów Ciężarowych
Okres produkcji	1951-1959
Miejsce produkcji	Lublin,  Polska
Następca	Żuk
Segment	samochód ciężarowy
Silniki	3,8 L R6 dolnozaworowy, czterosuwowy M-51
Skrzynia biegów	4-biegowa manualna niezsynchronizowana
Długość	5525 mm
Masa własna	2710 kg
Rozstaw osi	3300 mm

Po samochodzie Star 20 to drugi produkowany w Polsce po II wojnie światowej samochód ciężarowy. W 1951 w Lublinie uruchomiono montownię w oparciu o części sprowadzane z ZSRR, stopniowo uruchamiając produkcję części w kraju. Pierwsze samochody zjechały z linii montażowej 7 listopada 1951 roku.

[edytuj] Historia

• grudzień 1948 - decyzja o uruchomieniu montowni o wydajności 12 tys. szt/rok,
• 1950 - rozszerzenie planów produkcji do 25 tys. szt/rok,
• 7 listopada 1951 - pierwsze pojazdy z FSC w Lublinie,
• 1959 - zakończenie produkcji.

[edytuj] Opis

Samochód Lublin-51 już w momencie wprowadzania do produkcji miał przestarzałą konstrukcję. Przyczyniały się do tego:

• mało ekonomiczny 6-cylindrowy silnik dolnozaworowy o niskim stopniu sprężania co było przyczyną dużego zużycia benzyny.
• niezbyt dobrze dobranymi przełożeniami (zbyt dużymi) - co skutkowało niskimi prędkościami na szosie.
• archaicznym systemem wysunięcia silnika przed kabinę co niepotrzebnie zwiększało długość samochodu.
• wysokim umieszczeniem podłogi skrzyni ładunkowej, co utrudniało ręczny załadunek towarów

Samochód GAZ-51 był projektowany na potrzeby ZSRR, gdzie występowała potrzeba jazdy po bezdrożach, w warunkach braku serwisu i przy taniej benzynie. W warunkach polskich cechy te były mało istotne i Lublin-51 nie był samochodem ekonomicznym. Dodatkowo ładowność 2,5 tony była zbyt duża jak na samochód dostawczy a zbyt mała jak na samochód ciężarowy. Z tego też powodu zaprzestano jego produkcji.

[edytuj] Dane techniczne

• wymiary:
  • długość: 5525 mm
  • rozstaw osi: 3300 mm
• kabina: początkowo drewniano metalową, a następnie metalowa
• rama: metalowa, nitowana
• skrzynia ładunkowa: drewniana, o powierzchni 5,85 m², przystosowana do montażu pałąków i brezentowej opończy
• zawieszenie zależne na resorach piórowych, półeliptycznych
  • z przodu amortyzatory
  • z tyłu resory pomocnicze
  • ogumienie: 7.50 – 20"
• układ kierowniczy bez wspomagania z globoidalną przekładnią ślimakową
• hamulce bębnowe, hydrauliczne, jednoobwodowe na wszystkie koła
• silnik gaźnikowy sześciocylindrowy, czterosuwowy, chłodzony wodą, typu M-51
  • średnica cylindra: 82 mm,
  • skok tłoka: 110 mm
  • pojemność skokowa: 3840 cm³
  • stopień sprężania: 6,2
  • moc: 70 KM (51,5 kW) przy 2800 obr./ min.
  • maksymalny moment obrotowy: 200 Nm przy 1500 obr./ min.
• sprzęgło suche
• skrzynia biegów czterobiegowa, niezsynchronizowana
• przekładnia główna o przełożeniu: 6,67
• zbiornik paliwa: 90l
• osiągi:
  • prędkość maksymalna: 70 km/h
  • zużycie paliwa: 26 litrów/100 km
• masy:
  • własna: 2,71 tony
  • przyczepy: do 3,5 tony
• ładowność: 2,5 tony

[edytuj] Lublin 33, II, 3, 3Mi

Lublin
Inne nazwy	Lublin 33 Lublin II Lublin 3 Lublin 3Mi Intrall L3
Producent	FSC Daewoo Motor Polska Andoria Mot Intrall Polska
Okres produkcji	15 października 1993 - grudzień 2007
Miejsce produkcji	Lublin,  Polska
Poprzednik	Żuk
Następca	Intrall Lubo
Segment	Dostawcze
Silniki	4C90, wysokoprężny o mocy 70 KM 4CT90, wysokoprężny o mocy 90 KM 4CTi90, wysokoprężny o mocy 102 KM Iveco 8140.43S, wysokoprężny o mocy 122 KM 2.0 MPFI, benzynowy o mocy 105 KM 2.2 C22 NED, benzynowy o mocy 117 KM
Skrzynia biegów	5 (skrzynia manualna)
Podobne	Iveco Daily, Mercedes Sprinter, Fiat Ducato

15 października 1993 rozpoczęto rozruch linii produkcyjnych skonstruowanego w fabryce modelu Lublin 33 z silnikiem 4C90, który z czasem zastąpił Żuka. Początkowo do produkcji wprowadzono jedynie podwozie z różnymi rodzajami zabudowy (skrzynia ładunkowa, kontener, nadwozie typu furgon z laminatu). Od 1996 roku dostępne były również silniki 4CT90 oraz benzynowy 2.0 o mocy 105 KM (wyprodukowano małą ilość aut z tym silnikiem). Integralny furgon pojawił się w produkcji we wrześniu 1996 roku a rok później jego wersja z podwyższonym dachem.

W 1997 rozpoczęto produkcje zmodernizowanego Lublina II. W aucie tym zastosowano nową atrapę wlotu powietrza, nową deskę rozdzielczą, skrzynię biegów oraz wiele innych mniejszych zmian. Pod koniec roku do oferty dołączyła wersja o dopuszczalnej masie całkowitej 3,5 t oraz z silnikiem benzynowym 2.2 o mocy 117 KM, australijskiej firmy Holden.

W 1999 roku do sprzedaży wszedł zmodernizowany Lublin 3. W nadwoziu dokonano niewielkich zmian, pojawiły się nowe lampy kierunkowskazów i świateł pozycyjnych zamontowane w narożnikach nadwozia. Poprawiono zabezpieczenie antykorozyjne, pojawiła się nowa skrzynia biegów firmy KIA (z Tczewa w opcji) oraz nowy wał napędowy.

Po ogłoszeniu upadłości fabryki jesienią 2001 przejęła ją fabryka silników Andoria z Andrychowa, wiosną 2002 wznowiono produkcję Lublinów, pod koniec 2003 roku prawa do produkcji przejęła spółka Intrall Polska, uruchamiając ponownie produkcję z początkiem 2004. W 2005 roku wprowadzono zmodernizowanego Lublina 3 Mi. Nowy model otrzymał zmieniona atrapę wlotu powietrza z okrągłymi lampami, w wersji furgon pojawiły się nowe tylne lampy kierunkowskazów i świateł stop. Do oferty dołączył również silnik Iveco o mocy 122 KM. W 2006 roku silnik 4CT90 zastąpiony został jednostką 4CTi90 o mocy 102 KM. W grudniu 2007 roku produkcja została wstrzymana ze względu na upadłość Intralla.

Przez krótki okres czasu Lublin 3Mi oferowany był również w Niemczech pod marką Intrall L3.

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Lublin