Z Wikipedii

Lockheed F-80 Shooting Star
Dane podstawowe
Państwo	Stany Zjednoczone
Producent	Lockheed
Typ	samolot myśliwski
Konstrukcja	metalowa
Załoga	1
Dane techniczne
Napęd	jeden Allison J33-A-35 Turbojet
Moc	24.0 kN
Wymiary
Rozpiętość	11,81 m
Długość	10,49 m
Wysokość	3,43 m
Powierzchnia nośna	22,07 m²
Masa
Własna	3819 kg
Startowa	7646 kg
Osiągi
Prędkość maksymalna	966 km/h
Prędkość wznoszenia	1140 m/min
Pułap	14000 m
Zasięg	1328 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
6 × karabin maszynowy kal. 12,7 mm 450 kg bomb pod skrzydłami 10-16 niekierowanych pocisków rakietowych
Użytkownicy
Stany Zjednoczone, Brazylia, Chile, Ekwador, Jugosławia, Kolumbia, Peru, Urugwaj
Rzuty
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Lockheed F-80 Shooting Star (do 1948 roku - Lockheed P-80 Shooting Star) – amerykański samolot myśliwski, pierwszy odrzutowiec użyty operacyjnie przez USAAF (pierwszym odrzutowym myśliwcem USAAF był samolot P-59A Airacomet).

Prace projektowe nad nowym samolotem rozpoczęły się w 1943, napęd samolotu stanowił angielski silnik turboodrzutowy De Havilland Goblin. Pierwszy lot XP-80 odbył się 8 stycznia 1944. W trakcie testowania nowego samolotu doszło do wielu wypadków – 20 października 1944 w tragicznej katastrofie drugiego prototypu zginął główny pilot Lockheeda Milo Burcham.

Shooting Star wszedł do służby na początku 1945 i 45 egzemplarzy zostało dostarczonych do dywizjonów przed zakończeniem wojny, z czego 4 egzemplarze dotarły do Europy – dwa do Włoch i dwa do Anglii. Niemniej, kiedy w wypadku spowodowanym pożarem silnika zginął pilot testowy major Fred Borsodi, zakazano dalszych lotów P-80 i nie zostały one użyte bojowo do końca wojny.

Po wojnie zmniejszono oryginalne zamówienie z 5000 na 2000 samolotów, do końca 1950 zbudowano łącznie 1715 sztuk P-80 w trzech wersjach P-80A, B i C. Zmodyfikowany P-80B nazwany XP-80R ustanowił 19 czerwca 1947 rekord prędkości osiągając 1003,9 km/h. Produkcję ostatecznej wersji P-80C rozpoczęto w 1948 i w czerwcu tego roku samolot otrzymał nowe oznaczenie F-80C.

F-80 wzięły udział w wojnie koreańskiej, gdzie doszło do pierwszej powietrznej walki między samolotami odrzutowymi z udziałem F-80 i MiG-a-15, która zakończyła się zwycięstwem pilota amerykańskiego. Radzieckie MiG-i były jednak konstrukcją znacznie lepszą i już w trakcie wojny F-80 były wymieniane na nowsze F-86 Sabre. Po wycofaniu z roli samolotu myśliwskiego, F-80 były jeszcze przez pewien czas używane jako samoloty szturmowe.

Istniała także dwumiejscowa wersja treningowa tego samolotu Lockheed T-33, znana popularnie jako T-bird. Produkcja tego modelu zakończyła się dopiero w 1959 i był on także produkowany na licencji w Japonii i Kanadzie. Łącznie wyprodukowano ponad 7000 T-birdów i samoloty te były używane w ponad 20 krajach.

Rozwinięciem konstrukcji jest samolot Lockheed F-94 Starfire.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Zdjęcia samolotu
• Opis konstrukcji (po angielsku) + galeria zdjęć

p • d • e

Amerykańskie samoloty wojskowe z okresu II wojny światowej

Samoloty myśliwskie	FR • F2A • F4F • F4U • F6F • F7F • F8F • P-26 • P-35 • P-36 • P-38 • P-39 • P-40 • P-43 • P-47 • P-51 • P-61 • P-63 • P-70 • P-80
Samoloty bombowe i torpedowe	A-20 • A-26 • B-17 • B-18 • B-23 • B-24 • B-25 • B-26 • B-29 • B-32 • B-34 • B-37 • SBC • SBN • SB2A • SB2C • SB2U • SBD • TBD • TBF
Samoloty rozpoznawcze i łącznikowe	L-3 • L-4 • PBY • J2F • J4F • OS2U • SOC • SO3C • SC
Samoloty szkolne	PT-17 • T-6
Samoloty transportowe i szybowce	C-46 • C-47 • C-54 • C-87 • CG-13 • CG-3 • CG-4
Śmigłowce	R-4
Konstrukcje prototypowe i doświadczalne	FL • F8B • TB2D • XF5F • XP-46 • XP-49 • XP-50 • XP-52 • XP-54 • XP-55 • XP-56 • XP-57 • XP-58 • P-59 • XP-62 • XP-67 • XP-68• XP-71 • P-75 • XP-76 • XP-77 • XP-79 • XP-81 • P-82 • XP-83 • XA-41 • AM • XB-19 • XB-27 • XB-28 • XB-30 • XB-31 • XB-33 • YB-35 • XB-38 • XB-39 • YB-40 • XB-41 • XB-42 • XB-43 • XB-46 • XB-48 • XPB2M • XTB2F • TBY
Amerykańskie samoloty wojskowe przed 1939 Amerykańskie samoloty wojskowe po II WŚ