Z Wikipedii

Layne Staley
Staley w czasie koncertu rok 1992
Imię i nazwisko	Layne Thomas Staley
Data i miejsce urodzenia	22 sierpnia 1967 Kirkland
Data i miejsce śmierci	ok. 5 kwietnia 2002 Seattle
Instrument	wokal gitara rytmiczna perkusja
Gatunek	grunge metal alternatywny
Wytwórnia płytowa	Columbia Records
Zespół
Alice in Chains Mad Season
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Layne Staley (ur. 22 sierpnia 1967, zm. ok. 5 kwietnia 2002) - amerykański wokalista zespołu Alice in Chains.

W Listopadzie 2006 Layne został sklasyfikowany na #27 miejscu "100 najlepszych wokalistów Heavy Metalowych Wszech Czasów" listy magazynu Hit Parader.

Urodził się 22 sierpnia 1967 roku w Kirkland w stanie Washington. W wieku dwunastu lat zaczął grać na perkusji, jednak szybko go to znudziło. Staley marzył o śpiewaniu i byciu gwiazdą. Przeniósł się do Seattle, gdzie poznał Jerrego Cantrella. W 1987 roku założyli zespół, który nazwali Alice in Chains. Staley został wokalistą zespołu. Po dwóch latach podpisali kontrakt z wytwórnią Columbia Records.

W 1990 roku ukazał się ich pierwszy album Facelift. Rozszedł się on w nakładzie 2 milionów egzemplarzy w Stanach Zjednoczonych i ok. 5 milionów na świecie, głównie za sprawą piosenki "Man In The Box", która stała się pierwszym wielkim hitem zespołu. O Alice in Chains zaczynało być coraz głośniej, muzycy stracili swoją prywatność. Największa uwaga skupiała się na wokaliście. Layne popadł w poważne uzależnienie od narkotyków, przerywane kolejnymi terapiami odwykowymi. Jak sam twierdził zażywał narkotyki od bycia nastolatkiem. Druga płyta Dirt ukazała się w październiku 1992 roku (choć wcześniej tego samego roku poprzedziło ją wydanie minialbumu Sap, który zawierał słabsze piosenki z sesji "Dirt") i odniosła sukces - w samym USA sprzedała się w czterech milionach egzemplarzy. Promocji sprzyjało ukazywanie się kolejnych singli: "Them Bones", "Rooster", "Angry Chair", "Would?". Płyta zawiera również tajemniczą nienazwaną piosenkę. W tym okresie Staley zdołał zerwać z nałogiem, lecz później problem powrócił. W lipcu 1994 Staley wspomógł wokalnie projekt swoich przyjaciół z Seattle, tworząc grupę Mad Season, z którą nagrali płytę Above. W sesji udział wzięli muzycy innych znanych grup, tj. Pearl Jam i Screaming Trees. Alice in Chains wydali też zawierający siedem utworów album Jar of Flies, który stał się pierwszą w historii EP-ką, która dotarła do pierwszego miejsca listy Billboardu (1993).

W listopadzie 1995 roku ukazała się ostatnia studyjna płyta zespołu Alice in Chains i od razu zadebiutowała na pierwszym miejscu Billboardu. Staley coraz bardziej zagłębiał się w heroinowy nałóg. Wpadł w depresję po śmierci swojej dziewczyny Demri Parrott, która zmarła z powodu skutków zażywania heroiny (zapalenie mięśnia sercowego), co dodatkowo osłabiło jego motywację do walki z nałogiem. Matka Demri powiedziała,że Layne i jej córka mieli poważne plany porzucenia narkotyków i założenia rodziny. O narkotykach powiedział:

Nie ćpam żeby być na haju, jak sądzi większość ludzi. Wiem, że popełniłem wielki błąd zaczynając z tym gównem. To bardzo trudno wyjaśnić. Moja wątroba nie funkcjonuje i wymiotuję cały czas, sram w spodnie. Ból jest większy, niż możesz znieść. To najgorszy ból na świecie. Choroba narkotykowa niszczy całe ciało.

W 1996 Alice in Chains zagrali akustyczny koncert na potrzeby MTV wydany później na płycie pt. Unplugged, lecz wkrótce potem Staley wycofał się z muzyki i życia publicznego. Brał udział jeszcze w paru koncertach, gdzie Alice in Chains grało jako support The Kiss. Potem rzadko wychodził z domu, przestał dbać o siebie i kontaktować się z przyjaciółmi. Czas spędzał na malowaniu, ćpaniu i oglądaniu telewizji. Ostatnim jego projektem muzycznym było nagranie w 1999 roku covera Another brick in the wall na potrzeby filmu The Faculty.

Dziennikarz,który prowadził jeden z ostatnich wywiadów z Layne'em zauważył,że ukrywa on pod rękawiczkami ślady wkłuć, które sięgały aż do nadgarstków. W ostatnim okresie życia muzyk stracił uzębienie,a jego ręce pokryły się ropniami.

Muzyk ostatni raz pojawił się u rodziny po narodzinach swojego siostrzeńca. Wydawał się być w dobrym nastroju.

Ciszę ze strony Layne'a zauważyli jego księgowi,którzy stwierdzili że na jego rachunku bankowym nie są wykonywane żadne operacje.Kiedy policjanci weszli do apartamentu Layne'a Staleya 19 kwietnia 2002, zastali zwłoki muzyka siedzącego na kanapie, który był martwy od dwóch tygodni.Ważył niecałe 40 kg. Jako przypuszczalną datę śmierci określono 5 kwietnia. Tego samego dnia 8 lat wcześniej umarł Kurt Cobain. Zgodnie z odkrytymi przez policję faktami, w swoim organizmie Staley miał morfinę, kodeinę i kokainę.

Matka Layne'a założyła po jego śmierci fundację przeciwko narkotykom.

W oparciu o książkę autorstwa Adriany Rubio powstanie film o życiu Staleya "Get Born Again". Główną rolę w filmie zagra Lathan McKay.

W hołdzie dla Layne'a powstała wydana we wrześniu 2008 roku płyta Death Magnetic zespołu Metallica^[1].

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Strona po angielsku poświęcona Layne'owi
• Strona o Layne'u (en)