Lance Armstrong - Kazimierz Górski

Lance Armstrong

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Lance Armstrong
Lance Armstrong
Narodowość Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone
Data urodzenia 18 września 1971
Drużyna od 2009 Team Astana
Poprzednie drużyny  
Największy sukces siedem zwycięstw w Tour de France (1999-2005), 22 wygrane etapy;
Strona WWW www.lancearmstrong.com

Lance Armstrong (ur. 18 września 1971 w Plano w Teksasie), amerykański kolarz, o wybitnych osiągnięciach sportowych. Mistrz Świata w kolarstwie szosowym. Jest absolutnym rekordzistą pod względem zwycięstw w największym i najtrudniejszym wieloetapowym wyścigu kolarskim świata - Tour de France (7 wygranych).
Kolarstwo szosowe
Image:Med_3.png Brąz
 2000
Sydney		 jazda indywidualna na czas

Spis treści

[edytuj] Osiągnięcia sportowe

Lance Armstrong na podjeździe pod L'Alpe d'Huez podczas Tour de France 2001

W wieku 15 lat był obiecującym triathlonistą, wkrótce jednak zrozumiał, iż jego powołaniem jest kolarstwo. Kilka lat później związał się z grupą Subaru-Montgomery, jednocześnie startując w drużynie narodowej USA. W 1989 roku był uczestnikiem Mistrzostw Świata Amatorów w Moskwie, gdzie popisał się brawurową jazdą i odważnymi atakami. Rok później nie zabrakło go na tychże zawodach, rozgrywanych tym razem w Japonii, gdzie zajął 11 pozycję. W roku 1992 zajął 14 pozycję na Igrzyskach Olimpijskich. Zaraz po nich podpisał swój pierwszy zawodowy kontrakt z grupą Motorola. W tej grupie odniósł wiele sukcesów, m.in. został szosowym mistrzem świata w Oslo, zdobył "Potrójną koronę" (3 najbardziej prestiżowe wyścigi w USA), wygrał 2 etapy w Tour de France, triumfował w wyścigach Tour du Pont oraz San Sebastian. Jednak jego wielkim marzeniem było zwycięstwo w klasyfikacji generalnej Tour de France. Zanim to marzenie się spełniło, w 1996 roku wspaniale zapowiadająca się kariera Armstronga została przerwana. Po powrocie do zawodowego kolarstwa wywalczył brązowy medal w jeździe indywidualnej na czas, na Igrzyskach Olimpijskich w 2000.

[edytuj] Choroba nowotworowa

W jego organizmie wykryto chorobę nowotworową (rak jądra). Kuracja wykluczyła go ze sportu na cały sezon 1997, jednakże nie poddał się chorobie. Przeszedł 2 operacje chirurgiczne i 4 cykle chemioterapii, które pozwoliły mu powrócić do życia i sportu. Postanowił powrócić na sam szczyt. Po odrzuceniu przez francuską grupę Cofidis, związał się z amerykańską grupą US Postal, w której znalazł wsparcie. W roku 1998 rozpoczął mozolny powrót, którego ukoronowaniem było 4. miejsce w wyścigu Vuelta a España. Tym sukcesem zasygnalizował swoje potencjalne możliwości odnoszenia sukcesów w wieloetapowych wyścigach.

[edytuj] Tour de France

Lance Armstrong na prologu Tour de France 2004

W 1999 roku osiągnął swój wielki cel, bezapelacyjne wygrywając w Tour de France. Ten najcięższy kolarski wyścig świata, nieprzerwanie wygrywał rok po roku, nie znajdując pogromcy. W 2005 roku, Armstrong po raz siódmy z rzędu wygrał Tour de France, po czym ogłosił, że kończy swoją kolarską karierę. Lance Armstrong 10 września 2008 roku ogłosił oficjalnie, że wraca do kolarstwa, i zamierza wygrać po raz 8 Tour de France.

[edytuj] Oskarżenia o doping

Informacje o rzekomym dopingu wydolnościowym Armstronga, zaczęły pojawiać się od 2001 r. Armstrong miał swojego osobistego wroga w postaci dziennikarza Davida Walsha, który prowadził przeciw niemu nieustające śledztwo. Przed rozpoczęciem Tour de France 2005 w L'Equipe ukazał się długi artykuł Walsha i Pierre'a Ballestera, w którym opisano, że w próbkach moczu pobranego od Lance'a Armstronga przed 2001 r. wykryto sześciokrotnie pochodne EPO.[1]. Badania te jednak, jako wykonane po długim czasie nie mogły być podstawą do dyskwalifikacji. Ponadto, Lance Armstrong dostawał zupełnie oficjalnie duże dawki leku o podobnej strukturze do EPO epogenu w trakcie leczenia jego choroby nowotworowej. Próbki jego płynów ustrojowych pobierane od 2001 r. i poddane oficjalnym testom na zawartość EPO wykazywały zawsze negatywny wynik.[2]

David Walsh i Pierre Ballester napisali książkę pt.: "Tajemnice L.A. Co ukrywa Lance Armstrong?", której pierwsze wydania ukazały się we Francji, a następnie przetłumaczono ją na wiele innych języków. Jej głównym tematem jest doping w świecie kolarstwa, nawiązujący do Lance'a Armstronga.

Dr Michel Ferrari długoletni opiekun medyczny Lance'a Armstronga został oskarżony i skazany na 11 miesięcy i 24 dni więzienia w zawieszeniu oraz na roczny zakaz wykonywania zawodu przez włoski sąd 1 października 2004 r. w głośnym procesie, w którym najważniejszym dowodem były zeznania jego byłego podopiecznego Filippo Simeoni.[3].

Zaraz po ogłoszeniu wyroku, zespół Lance'a Armstronga, US Postal zerwał z Ferrarim kontrakt, twierdząc jednocześnie, że nie wierzy w zeznania Simeoniego i nazywając go oszczercą.[4]. Simeoni wytoczył przeciw Armstrongowi i Ferrariemu proces cywilny o zniesławienie, po którym Armstrong musiał oficjalnie przeprosić Simeoniego i zapłacić zadośćuczynienie.

[edytuj] Powrót do kolarstwa

24 września 2008 w Nowym Jorku Armstrong zakomunikował, iż wraca do zawodowego kolarstwa. W 2009 roku będzie jeździć w kazachskiej Astanie "od Australii po Francję", aby promować światową kampanię na rzecz walki z rakiem. W grupie tej spotka się ze starym znajomym, belgijskim dyrektorem sportowym Johanem Bruyneelem, który prowadził go do wszystkich siedmiu zwycięstw w Wielkiej Pętli.

[edytuj] Życie prywatne

Opaska "Livestrong"

Ma troje dzieci: syna Luke'a (ur. 1999) i bliźniaczki Grace i Isabelle (ur. 2001). We wrześniu 2003 r. rozwiódł się ze swoją żoną Kristin Richard, matką jego trojga dzieci i związał z piosenkarką Sheryl Crow, z którą w 2005 roku się zaręczył. Na wiosnę 2006 roku planowany był ślub, ale w lutym doszło do separacji. Para poznała się w 2003 roku podczas gali charytatywnej, z której dochód przeznaczono na walkę z chorobami nowotworowymi. Armstrong przez ponad połowę roku mieszka i trenuje w hiszpańskiej Gironie. Poza sezonem, mieszka w rodzinnym Austin w stanie Teksas. Jest założycielem liczącej ponad 20 milionów członków, fundacji "Livestrong" powołanej w celu wspierania ludzi walczących z rakiem. Wprowadził do sprzedaży opaski z napisem "Livestrong", z których dochód przeznaczony jest na walkę z rakiem. Wspólnie z Sally Jenkins napisał dwie książki autobiograficzne: "Mój powrót do życia" i "Liczy się każda sekunda". W 2005 r. ukazała się książka o przygotowaniach Lanca do Tour de France: "Wojna Lance'a Armstronga" napisana przez Daniela Coyle'a.

[edytuj] Najważniejsze zwycięstwa i sukcesy

Armstrong podczas GP Midi Libre 2002

[edytuj] Przypisy

  1. ↑ Armstrong Dans La Tourmente, L'Equipe, vol. 24, 2005.
  2. ↑ USA Cycling strongly backs Armstrong, NBC Sports, 27 sierpnia, 2005.
  3. ↑ John Stevenson, Simeoni testifies: "Dr Ferrari prescribed EPO", Cycyling News, 13 marca, 2002
  4. ↑ Daniel Coyle, Wojna Lance'a Armstronga, Studio Emka, Warszawa, 2005, ISBN 83-88931-45-69-5

[edytuj] Linki zewnętrzne

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Lance Armstrong
p • d • e
Zwycięzcy Tour de France

Maurice Garin (1903) • Henri Cornet (1904)• Louis Trousselier (1905) • René Pottier (1906) • Lucien Petit-Breton (1907, 1908) • François Faber (1909) • Octave Lapize (1910) • Gustave Garrigou (1911) • Odile Defraye (1912) • Philippe Thys (1913, 1914, 1920) • Firmin Lambot (1919, 1922) • Léon Scieur (1921) • Henri Pélissier (1923) • Ottavio Bottecchia (1924, 1925) • Lucien Buysse (1926) • Nicolas Frantz (1927, 1928) • Maurice Dewaele (1929) • André Leducq (1930, 1932) • Antonin Magne (1931, 1934) • Georges Speicher (1933) • Romain Maes (1935) • Sylvère Maes (1936, 1939) • Roger Lapébie (1937) • Gino Bartali (1938, 1948) • Jean Robic (1947) • Fausto Coppi (1949, 1952) • Ferdi Kübler (1950) • Hugo Koblet (1951) • Louison Bobet (1953, 1954, 1955) • Roger Walkowiak (1956) • Jacques Anquetil (1957, 1961, 1962, 1963, 1964) • Charly Gaul (1958) • Federico Bahamontes (1959) • Gastone Nencini (1960) • Felice Gimondi (1965) • Lucien Aimar (1966) • Roger Pingeon (1967) • Jan Janssen (1968) • Eddy Merckx (1969, 1970, 1971, 1972, 1974) • Luis Ocaña (1973) • Bernard Thévenet (1975, 1977) • Lucien Van Impe (1976) • Bernard Hinault (1978, 1979, 1981, 1982, 1985) • Joop Zoetemelk (1980) • Laurent Fignon (1983, 1984) • Greg LeMond (1986, 1989, 1990) • Stephen Roche (1987) • Pedro Delgado (1988) • Miguel Induráin (1991, 1992, 1993, 1994, 1995) • Bjarne Riis (1996) • Jan Ullrich (1997) • Marco Pantani (1998) • Lance Armstrong (1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005) • Óscar Pereiro (2006) • Alberto Contador (2007) • Carlos Sastre (2008)

 
p • d • e
Mistrzowie świata w kolarstwie szosowym - wyścig ze startu wspólnego

Alfredo Binda (1927, 1930, 1932) • Georges Ronsse (1928, 1929) • Learco Guerra (1931) • Georges Speicher (1933) • Karel Kaers (1934) • Jean Aerts (1935) • Antonin Magne (1936) • Eloi Meulenberg (1937) • Marcel Kint (1938) • Hans Knecht (1946) • Theo Middelkamp (1947) • Albéric Schotte (1948, 1950) • Rik Van Steenbergen (1949, 1956, 1957) • Ferdi Kübler (1951) • Heinz Müller (1952) • Fausto Coppi (1953) • Louison Bobet (1954) • Stan Ockers (1955) • Ercole Baldini (1958) • André Darrigade (1959) • Rik Van Looy (1960, 1961) • Jean Stablinski (1962) • Benoni Beheyt (1963) • Jan Janssen (1964) • Tom Simpson (1965) • Rudi Altig (1966) • Eddy Merckx (1967, 1971, 1974) • Vittorio Adorni (1968) • Harm Ottenbros (1969) • Jean-Pierre Monseré (1970) • Marino Basso (1972) • Felice Gimondi (1973) • Hennie Kuiper (1975) • Freddy Maertens (1976, 1981) • Francesco Moser (1977) • Gerrie Knetemann (1978) • Jan Raas (1979) • Bernard Hinault (1980) • Giuseppe Saronni (1982) • Greg LeMond (1983, 1989) • Claude Criquielion (1984) • Joop Zoetemelk (1985) • Moreno Argentin (1986) • Stephen Roche (1987) • Maurizio Fondriest (1988) • Rudy Dhaenens (1990) • Gianni Bugno (1991, 1992) • Lance Armstrong (1993) • Luc Leblanc (1994) • Abraham Olano (1995) • Johan Museeuw (1996) • Laurent Brochard (1997) • Oscar Camenzind (1998) • Óscar Freire (1999, 2001, 2004) • Romāns Vainšteins (2000) • Mario Cipollini (2002) • Igor Astarloa (2003) • Tom Boonen (2005) • Paolo Bettini (2006, 2007) • Alessandro Ballan (2008)

 





Tusk do Słowaków: Będziemy się od was uczyć
Możecie być dumni, będziemy się od was uczyć - tak zwrócił się w czwartek do Słowaków premier Donald Tusk podczas uroczystej gali w Bratysławie z okazji wstąpienia Słowacji do strefy euro.
Matka Jasia zatrzymana w sądzie
Beata Mosebach, Polka, żona obywatela Niemiec, która od ponad roku ukrywała się w Polsce z czteroletnim synem Jasiem, została w czwartek zatrzymana przez policję i przewieziona do prokuratury - informuje "Rzeczpospolita".
Pechowy komunikat: Putin wciąż prezydentem
Błąd wkradł się w czwartek do oświadczenia przewodniczących w tym półroczu pracom Unii Europejskiej Czech: w pierwszej wersji tekstu o porozumieniu o obserwatorach UE do spraw gazu premiera Rosji Władimira Putina przedstawiono jako prezydenta.
Rzucą Wyspy dla armii zawodowej?
MON chce znaleźć ochotników do zawodowej armii wśród Polaków pracujących w Wielkiej Brytanii - dowiedziała się "Rzeczpospolita".
Pęknięcie w Trybunale Konstytucyjnym
Trybunał Konstytucyjny podzielił się na dwie frakcje - pisze "Rzeczpospolita".

ręceprecz odtybetu szkoły policealne Egipt last minute ciekawe książki praca ---------