Z Wikipedii

Krzysztof Baculewski (ur. 1950 r.) - polski kompozytor i wykładowca

[edytuj] Biografia

Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie (1974). Studia uzupełniał w konserwatorium paryskim u Oliviera Messiaena i w Groupe de Recherches Musicales. W latach 1977-80 wykładał w Instytucie Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego. Współpracuje jako krytyk z Ruchem Muzycznym. Jego utwory wykonywane były w kraju i za granicą (RFN, Francja, Węgry, Finlandia, USA, Ameryka Płd.). Jest laureatem kilku konkursów kompozytorskich oraz autorem pracy doktorskiej napisanej w Instytucie Muzykologii na Uniwersytecie Warszawskim, pod kierunkiem Józefa Chomińskiego, poświęconej warsztatowi kompozytorskiemu współczesnych polskich twórców.

[edytuj] Ważniejsze kompozycje

Sonata na perkusję solo (1972),
Meander na flet solo (1973),
Epitafium na orkiestrę (1974),
Nowe Wyzwolenie, dramat muzyczny (1974),
Vivace e Cantilena na flet, fortepian i kwintet smyczkowy (1974),
La notte, kantat kameralna (1975),
Trois Graces na organy (1975),
Is-slottet na 12 instrumentów (1975),
A la recherche des harmonies perdues na orkiestrę (1976--1977),
Passacaglia na kwartet perkusyjny (1979),
Partita na saksofon altowy i klawesyn (1980),
Ground na orkiestrę (1981),
Quartier Latin na taśmę (1981),
Sonata wiosenna na flet solo (1982),
Koncert na orkiestrę (1983),
3 kwartety smyczkowe (1984, 1985, 1986),
The Whole and Broken Consort na zespół instrumentów dawnych (1986),
Concerto armonico na orkiestrę smyczkową (1987),
Partita na skrzypce i fortepian (1988),
A Walking Shadow na małą orkiestrę symfoniczną (1990).

[edytuj] Źródło

• Katalog polskiej muzyki akordenowej (dokument na licencji CC BY)