Z Wikipedii

Krasimir Bałykow
Data i miejsce urodzenia	29 marca 1966 Weliko Tyrnowo, Bułgaria
Pozycja	pomocnik - rozgrywający
Kariera piłkarska
Lata	Klub	M (G)
1982-1983 1983-1984 1984-1985 1985-1986 1986-1987 1987-1988 1988-1989 1989-1990 1990-1991 (j) 1990-1991 (j) 1991-1992 1992-1993 1993-1994 1994-1995 1995-1996 1996-1997 1997-1998 1998-1999 1999-2000 2000-2001 2001-2002 2002-2003 2005-2006 (j)	Etar Weliko Tyrnowo Etar Weliko Tyrnowo Etar Weliko Tyrnowo Etar Weliko Tyrnowo Etar Weliko Tyrnowo Etar Weliko Tyrnowo Etar Weliko Tyrnowo Etar Weliko Tyrnowo Etar Weliko Tyrnowo Sporting Lizbona Sporting Lizbona Sporting Lizbona Sporting Lizbona Sporting Lizbona VfB Stuttgart VfB Stuttgart VfB Stuttgart VfB Stuttgart VfB Stuttgart VfB Stuttgart VfB Stuttgart VfB Stuttgart VfC Plauen	2 (0) 17 (2) 30 (7) 5 (3) 0 (0) 18 (2) 29 (9) 30 (9) 11 (3) 18 (4) 32 (7) 32 (11) 29 (15) 27 (6) 34 (7) 31 (13) 31 (11) 24 (5) 30 (6) 28 (6) 30 (4) 28 (2) 1 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata	Reprezentacja
1988-2003	Bułgaria	92 (16)

Krasimir Genczew Bałykow (ur. 29 marca 1966 roku w miejscowości Weliko Tyrnowo), bułgarski piłkarz, grający na pozycji rozgrywającego, ofensywnego pomocnika lub napastnika, oraz trener piłkarski.

Karierę rozpoczynał w barwach Etaru Weliko Tyrnowo, gdzie spotkał się ze swoimi przyszłymi kolegami z kadry - Trifonem Iwanowem, Canko Cwetanowem i Ilianem Kiriakowem. Pod koniec lat 80. drużyna prowadzona przez Georgi Wasilewa awansowała do czołówki ligi; najpierw dwukrotnie zajęła trzecie miejsce w tabeli, a następnie - w sezonie 1990-1991 - zdobyła mistrzostwo kraju. Bałykow nie uczestniczył w świętowaniu tego ostatniego osiągnięcia, ponieważ po upadku komunizmu, pod koniec 1990 roku wyjechał za granicę, do Sportingu Lizbona. W Portugalii grał przez prawie pięć lat (łącznie 138 meczów), ale Sporting nie był w tym czasie w stanie przełamać dominacji FC Porto, dlatego jedynym trofeum z tego okresu jest Puchar Portugalii. Od 1995 do 2003 roku Bałykow był zawodnikiem VfB Stuttgart, gdzie przez kilka ostatnich sezonów pełnił również funkcje kapitana zespołu.

W reprezentacji Bułgarii zadebiutował w 1988 roku. Należy do najlepszego pokolenia bułgarskich piłkarzy, obok Christo Stoiczkowa, Emila Kostadinowa i Jordana Leczkowa jest jego najbardziej rozpoznawalnym przedstawicielem. Drużyna prowadzona przez Dimityra Penewa w pierwszej połowie lat 90. - po raz pierwszy w historii - dotarła do półfinału mistrzostw świata (Mundial 1994) oraz zaliczyła debiutancki start w mistrzostwach Europy (Euro 1996). Na pierwszym turnieju Bałykow, jako jeden z dwu piłkarzy bułgarskich, wystąpił we wszystkich meczach w pełnym wymiarze godzin. Po nieudanym Mundialu 1998, podobnie jak kilku innych kolegów z jego generacji, zrezygnował z występów w kadrze, jednak powrócił do niej w marcu 2000 roku za namową ówczesnego selekcjonera Stojczo Mładenowa. Był liderem drużyny narodowej przez kolejne trzy lata. Na zakończenie kariery poprowadził swoich młodszych kolegów do awansu do Euro 2004. Sam w tym turnieju już nie wystąpił, gdyż pożegnał się z reprezentacją pod koniec 2003 roku.

W 2005 roku rozpoczął pracę szkoleniową w klubie z niemieckiej niższej ligi VfC Plauen. Rok później został trenerem Grasshoppers Zurych, ale tylko czwarte miejsce na koniec sezonu 2006-2007 sprawiło, że otrzymał wymówienie. Był najpoważniejszym kandydatem na stanowisko selekcjonera reprezentacji po niespodziewanej dymisji Christo Stoiczkowa w kwietniu 2007 roku, jednak odmówił. Prowadził wówczas zaawansowane rozmowy z Herthą Berlin, do której ostatecznie trafił nie on, ale Szwajcar Lucien Favre.

29 października 2007 roku został szkoleniowcem ostatniego zespołu z Axpo Super League FC Sankt Gallen, który następnie uratował przed spadkiem z ligi. W grudniu 2008 powrócił do kraju i zastąpił Dimityra Dimitrowa na stanowisku szkoleniowca Czernomorca 919 Burgas^[1].

[edytuj] Sukcesy piłkarskie

• mistrzostwo Bułgarii 1991 oraz III miejsce w lidze 1989 i 1990 z Etarem Weliko Tyrnowo
• wicemistrzostwo Niemiec 2003 i Puchar Niemiec 1997 z VfB Stuttgart
• Puchar Portugalii 1995 ze Sportingiem Lizbona

W reprezentacji Bułgarii od 1988 do 2003 roku rozegrał 92 mecze i strzelił 16 goli – IV miejsce na Mundialu 1994 oraz starty na Euro 1996 (runda grupowa) i Mundialu 1998 (runda grupowa).

p • d • e

Skład reprezentacji Bułgarii na Mundialu 1994

1 Michajłow  •  2 Kremenlijew  •  3 Iwanow  •  4 Cwetanow  •  5 Jankow  •  6 Chubczew  •  7 Kostadinow  •  8 Stoiczkow  •  9 Leczkow  •  10 Sirakow  •  11 Borimirow  •  12 Nikołow  •  13 Jordanow  •  14 Genczew  •  15 Iliew  •  16 Kiriakow  •  17 Michtarski  •  18 Aleksandrow  •  19 Georgijew  •  20 Bałykow  •  21 Jotow  •  22 Andonow  •  trener: Penew

 

p • d • e

Skład reprezentacji Bułgarii na Euro 1996

1 Michajłow  •  2 Kisziszew  •  3 Iwanow  •  4 Kiriakow  •  5 Chubczew  •  6 Jankow  •  7 Kostadinow  •  8 Stoiczkow  •  9 L.Penew  •  10 Bałykow •  11 Leczkow  •  12 Popow  •  13 Genczew  •  14 Sirakow  •  15 Jordanow  •  16 Borimirow  •  17 Kremenlijew  •  18 Cwetanow  •  19 Ginczew  •  20 Donkow  •  21 Georgijew  •  22 Zdrawkow  •  trener: D.Penew

 

p • d • e

Skład reprezentacji Bułgarii na Mundialu 1998

1 Zdrawkow  •  2 Kisziszew  •  3 T. Iwanow  •  4 I. Petkow  •  5 Jordanow  •  6 Jankow  •  7 Kostadinow  •  8 Stoiczkow  •  9 Penew  •  10 Bałykow  •  11 Iliew  •  12 Michajłow  •  13 Ginczew  •  14 Christow  •  15 Zafirow  •  16 Nankow  •  17 Stoiłow  •  18 Borimirow  •  19 Baczew  •  20 G. Iwanow  •  21 Kiriłow  •  22 M. Petkow  •  trener: Bonew

 

[edytuj] Kariera szkoleniowa

• 2005-06 – VfC Plauen, grający trener
• 2006-07 – Grasshoppers Zurych
• 2007-08 – FC Sankt Gallen
• od 2008 - Czernomorec 919 Burgas

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Oficjalna witryna piłkarza (po niemiecku)
• RSSSF – wszystkie mecze w kadrze

Przypisy