Z Wikipedii

Jerzy Stelmach (ur. 1954 w Krakowie) – polski prawnik, filozof, profesor i kierownik Katedry Filozofii Prawa i Etyki Prawniczej na Uniwersytecie Jagiellońskim, doctor honoris causa Uniwersytetu w Heidelbergu.

W 1973 roku rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, które ukończył w 1977 roku. Następnie rozpoczął studia doktoranckie na Katedrze Teorii i Filozofii Prawa, studiując jednocześnie filozofię. Studia filozoficzne ukończył w 1981 roku. W 1983 roku uzyskał, za rozprawę "Normatywne problemy interpretacji teorii prawa", tytuł doktora nauk prawnych. Habilitował się w 1991 roku na podstawie rozprawy "Die hermeneuttische Auffassung der Rechtsphilosophie" ("Hermeneutyczne ujęcie filozofii prawa").

W latach 1993-1999 był prodziekanem, a w latach 1999-2002 dziekanem Wydziału Prawa i Administracji UJ.

Na Wydziale Prawa i Administracji UJ jest wykładowcą Teorii prawa i Wstępu do prawoznawstwa.

Autor książek:

• "Współczesna teoria i filozofia prawa na zachodzie Europy" (1985, wspólnie z Tomaszem Gizbertem-Studnickim, Krzysztofem Płeszką i Ryszardem Sarkowiczem)
• "Co to jest hermeneutyka?" (1989)
• "Współczesna filozofia interpretacji prawniczej" (1995)
• "Filozofia prawa XIX i XX wieku" (wspólnie z Ryszardem Sarkowiczem)
• "Metody prawnicze" (wspólnie z Bartoszem Brożkiem)
• "Kodeks argumentacyjny dla prawników" (2003)
• "Dziesięć wykładów o ekonomii prawa" (2007) (wspólnie z Bartoszem Brożkiem i Wojciechem Załuskim)