Z Wikipedii

Jan Bielawski ps. Mikita (ur. 1889 we wsi Ostrówka zm. 1915).

Brał czynny udział w rewolucji 1905 roku jako członek Organizacji Bojowej PPS, a potem Oddziału Centralnego, uczestnicząc w wielu akcjach bojowych. Ukończył szkołę bojową PPS w Krakowie. Był aresztowany przez Ochranę, ale z powodu braku dowodów został zwolniony. Po upadku rewolucji zmuszony był do emigracji z zaboru rosyjskiego do Cesarstwa Austro-Węgierskiego. Przebywał we Lwowie, Krakowie, Wiedniu i Budapeszcie pracując jako monter elektromechanik. W Budapeszcie uczestniczył w straciach zbrojnych z wojskiem i poicją w czasie strajku powszechnego o demokratyzację prawa wyborczego w maju 1912 r. Za udział w walkach został aresztowany i jako cyudzoziemiec musiał udać się do Wiednia.

Pogłębiał swoją wiedzę przygotowując się do walki dla Polskiej Partii Socjalistycznej prowadząc akcję propagandową wśród robotników polskich na obczyźnie. W 1913 r. przyłączył się do PPS-Opozycja. W przeddzień wybuchu wojny został skierowany przez władze PPS do prowadzenia akcji konspiracyjnej w Zagłębiu Dąbrowskim, gdzie podjął pracę jako elekromonter w fabryce Schona w Środuli, a następnie w Będzinie.

W sierpniu 1914 r. zorganizował mobilizację wśród swoich współpracowników i zameldował się w Komendzie Legionów. Został przydzielony do "oddziału beków" porucznika Tomasza Arciszewskiego przeznaczonego do prac wywiadowczo-konspiracyjnych. Wraz z Tomaszem Arciszewskim i Józefem Kobiałko został odkomenderowany na początku listopada 1914 r.do tworzenia wyodrębnionego z POW Oddziału Lotnego Wojsk Polskich do Warszawy. Po utworzeniu Oddziału i jego zaprzysiężeniu przez Tadeusza Żulińskiego pierwszym komendantem został Jan Bielawski.

Po nieudanej akcji w lutym 1915 roku w Lubartowie Jan Bielawski odszedł z Oddziału. Nieznany jest jego dalszy los. Istnieje wersja że został wysłany do Legionu Puławskiego w celu zbuntowania go i przejścia na stronę Józefa Piłsudskiego, gdzie został pojmany i rozstrzelany. Według niesprawdzonych informacji został rozstrzelany z wyroku rosyjskiego sądu polowego w dniu31 sierpnia 1915 r.

Pośmiertnie w 1930 r. odznaczony Krzyżem Niepodległości z Mieczami.

[edytuj] Literatura

• Brzozowski Władysław, "Niepodległość" Tom 19: 1939, 3 " Oddział Lotny Wojsk Polskich".
• Leinwand Artur "Pogotowie Bojowe i Milicja Ludowa w Polsce 1917-1919", Książka i Wiedza, Warszawa 1972.
• Słownik Biograficzny Działaczy Polskiego Ruchu Robotniczego" Tom 1, ISBN 83-05-11327-2