Z Wikipedii

Rozmieszczenie geograficzne języków uralo-ałtajskich

Języki uralo-ałtajskie (liga uralo-ałtajska) - liga językowa, w skład której wchodzą rodziny językowe: uralska i ałtajska. Posługuje się nimi około 104 mln mówiących, zamieszkujących tereny od Europy Wschodniej (rodzina ugrofińska - język węgierski, estoński, fiński i inne) poprzez Syberię (z językami samodyjskimi) i Mongolię (z językiem mongolskim) aż po Azję Środkową i Azję Mniejszą (języki tureckie). Języki te łączy szereg wspólnych cech morfologicznych i fonologicznych, uważa się jednak, że nie pochodzą one od wspólnego prajęzyka, a podobieństwa są wynikiem wzajemnego oddziaływania w zamierzchłej przeszłości. Niektórzy językoznawcy próbują udowodnić przynależność do ligi uralo-ałtajskiej także języka koreańskiego i języka japońskiego.

[edytuj] Klasyfikacja języków uralo-ałtajskich

Niektóre informacje zawarte w artykule wymagają weryfikacji. Zajrzyj na stronę dyskusji, by dowiedzieć się, jakie informacje budzą wątpliwości.

Poniższe zestawienie przedstawia uproszczoną klasyfikację genetyczną języków ligi uralo-ałtajskiej.

<języki uralo-ałtajskie> (ok. 115 mln)

języki uralskie (ok. 24 mln)

języki ugrofińskie (ok. 24 mln)

języki fińskie (ponad 9,6 mln)

języki bałtyckofińskie (ok. 6,5 mln)

fiński (ok. 5,3 mln)

estoński (ok. 1,1 mln)

karelski (ok. 200 tys.)

język Võro (ok. 70 tys.)

język wepski (ok. 5 tys.)

język ingryjski (ok. 0,2 tys.)

język wotycki (ok. 0,1 tys.)

liwoński (kilkadziesiąt osób)

języki wołżańskie (ok. 1,9 mln)

maryjski (czeremiski) (ok. 550 tys.)

mordwiński (ok. 1,3 mln)

języki permskie (ok. 1,2 mln)

komi (zyriański) (ok. 280 tys.)

komi-permiacki (ok. 150 tys.)

udmurcki (ok. 700 tys.)

lapoński (ok. 35 tys.)

języki ugryjskie (ponad 14 mln)

chantyjski (ok. 20 tys.)

mansyjski (wogulski) (ok. 8 tys.)

węgierski (ok. 14 mln)

języki samodyjskie (samojedzkie) (ok. 35 tys.)

juracki (nieniecki) (ok. 31 tys.)

tawgijski (nganasański) (ok. 0,5-1 tys.)

jenisej-samodyjski (eniecki) (ok. 300)

ostiak-samodyjski (selkupski) (ok. 1,5-3 tys.)

kamasyjski † (ostatnia osoba zmarła w 1989)

języki ałtajskie (ok. 91 mln)

języki tureckie (ok. 140 mln)

czuwaski (ok. 1,5 mln)

języki wschodniotureckie

uzbecki (ok. 15 mln)

nowoujgurski (ze staroujgurskim †)

języki północnotureckie

jakucki (ok. 300 tys.)

tofa

języki południowotureckie

turecki (ok. 80 mln)

turkmeński (ok. 1,5 mln)

azerski (ok. 21 mln)

gagauski (ok. 175 tys.)

krymskotatarski (ok. 300 tys.)

języki zachodniotureckie

kirgiski (ok. 2 mln)

kazachski (ok. 5,3 mln)

kipczacki †

baszkirski

karakałpacki (ok. 350 tys.)

karaimski (ok. 100)

język tatarski (ok. 6 mln)

języki mongolskie

buriacki (ok. 350 tys.)

dagurski (ok. 100 tys.)

mogolski

mongolski (wschodniomongolski) (ok. 4,5 mln)

mongorski

santyjski

ojracki (ok. 90 tys.) z kałmuckim (ok. 150 tys.)

języki tungusko-mandżurskie

ewenkijski (ok. 48 tys.)

eweński (lamucki) (ok. 13 tys.)

mandżurski

nanajski (goldyjski) (ok. 9 tys.)

udehejski

[edytuj] Zobacz też

• języki świata