Z Wikipedii

Igor Wójcik (ur. 1968 w Szczecinie) – polski artysta i działacz samorządowy. Oficer Orderu Odrodzenia Polski. Syn Witolda Wójcika i Barbary Krzywickiej-Wójcik.

Igor Wójcik, 2006

[edytuj] Działalność kulturalna

Studiował na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu gdzie otrzymał dyplom magisterski z Projektowania Szkła (1993), był stypendystą Atlantic Region Learning Center w Kanadzie.

Zastępca Dyrektora Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu. Sekretarz Rady Programowej Polskiego Radia Wrocław S.A.. Członek Kapituły Nagrody Teatralnej Marszałka Województwa Dolnośląskiego.

"Mechabiotyl". Akryl, olej na płótnie, 2003

Brał udział w ponad 45 wystawach zbiorowych i 7 indywidualnych, m.in. w:

• Muzeum Narodowym w Poznaniu,
• warszawskiej Zachęcie,
• Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie,
• Muzeum Medalierskim we Wrocławwiu,
• Galerii "BWA" we Wrocławiu,
• Galerii "Zero" we Wrocławiu,
• Galerii "Foto-Medium-Art" we Wrocławiu,
• Galerii "Miejskiej" we Wrocławiu,
• Polskim Instytucie w Lipsku (Niemcy),
• Muzeum w Brunszwiku (Niemcy),
• Von der Heydt Museum w Wuppertalu (Niemcy),
• Muzeum Regionalnym w Vysokim Mycie(Czechy),
• Muzeum w Kralikach (Czechy),
• Centro dell'Arte w Podere Mollano (Toskania, Włochy),
• Galerii "Toporowicz" w Los Angeles (USA).

Jego dzieła znajdują się muzeach i kolekcjach prywatnych w Polsce, Niemczech, Czechach, Ukrainie, Włoszech, Szwajcarii, Belgii, Norwegii, Kanadzie i USA.

Jest twórcą koncepcji artystycznej Sztuka Zjawiskowa, oraz cyklów prezentacji pn.: "Mechabiotyle" (1992-2007), "Postindustrium" (1994-2002) i "Miejsce wyboru" (1998-2006).

Szkło artystyczne projektu i autorstwa Igora Wójcika. Zrealizowano w Hucie Szkła w Polanicy Zdrój, 1998. Szkło sodowe, barwione, wys.45cm

Performance Igora Wójcika p.n.: "Miejsce wyboru". Wrocław, 1998. Wys. ok. 5m, szer. ok. 18m.

Pomnik poświęcony masakrze na placu Tiananmen wybudowany we Wrocławiu w trakcie trwania Obozu Żywego Protestu. Zniszczony przez SB 16.06.89. Autorzy: Joanna Czarnecka, Igor Wójcik.

Był członkiem grup artystycznych "Karuzela Braders", oraz "Gabinetu Operacji Plastycznych i Odnowy Uczuć" ^[1] (m.in. z Krzysztofem Skarbkiem i Małgorzatą Kazimierczak).

Na początku lat 90. członek rockowo-alternatywnej grupy "Poławiacze Pereł z Odry" (m.in. z Krzysztofem Skarbkiem, Romanem Regą, Michałem Hyckim i Jackiem Jankowskim "Pontonem" nagrali płytę "Karuzela").

Na przełomie lat 80. i 90. współpracował z grupą "Totart" (wraz z Pawłem "Konjo" Konnakiem).

Uprawia takie dyscypliny twórcze jak: malarstwo, fotografia, enviroment, instalacje, performance, happening, szkło artystyczne i rysunek.

Zaangażowany w ochronę i konserwację zabytków; odbył praktyki konserwatorskie w:

• J. Paul Getty Museum w Los Angeles,
• Zebala Studio w Santa Monica,
• Quedlinburgu w Niemczech,
• Fine Art's Ateliers w Hollywood.

Pomysłodawca (1999) i dyrektor artystyczny Dolnośląskiego Festiwalu Sztuki 1999-2003, (przekształconego w 2003 w Dolnośląski Festiwal Artystyczny). Organizator festiwali, m.in.:

• Festiwal Ekoglass w Szklarskiej Porębie,
• III Festiwal Kultury Czeskiej we Wrocławiu,
• Przegląd Niezależnej Kultury Czeskiej i Słowackiej we Wrocławiu 1989 (także kurator wystawy).

Kurator wielu wystaw promocyjnych polskich twórców w kraju i zagranicą. Wykładowca na wielu polskich oraz międzynarodowych sympozjach i seminariach (m.in.: Tuzin-Dozen w Wojnowicach, Fotograficznym w Międzyzdrojach, Dolnośląskim Seminarium Sztuki, Festiwalu Malarstwa-Muzyki-Filmu w Nowogardzie).

Publikował w polskich i zagranicznych pismach literacko-artystycznych m.in.: "Dykcja", francuskie "Vrais Revers", "Rita Baum", słowacki "Vytvarny Život / Art Life", "Poglądy Otwarte".

[edytuj] Działalność społeczna

Przewodniczący Rady Osiedla Stare Miasto we Wrocławiu. Członek Miejskiego Zespołu ds. Inicjatyw Lokalnych we Wrocławiu. We władzach krajowych Solidarności Polsko-Czesko-Słowackiej. Członek Konfraterni NZS we Wrocławiu. Działa w Związku Polskich Artystów Plastyków, EuroFotoKlub-ie, oraz Stowarzyszeniu Wiek Nowy.

Jest sekretarzem generalnym polskiej sekcji międzynarodowej organizacji pomocy humanitarnej: Stowarzyszenie Św. Łazarza i Vice-Komandorem Polskiej Komandorii Rycerskiego i Szpitalnego Zakonu Św. Łazarza z Jerozolimy (tzw. Zielony Krzyż), był współinicjatorem utworzenia Służby Medycznej i wolontariatu Zielonego Krzyża w Polsce.

Wykłady na seminariach m.in.: Prewencja wśród młodzieży w Čadcy na Słowacji (organizator: Słowacka Organizacja Policji Miejskich - SANMOP), Humanitarian Help Development w Sankt Pölten w Austrii, Charytatywnych Organizacji Pozarządowych Zielonego Krzyża w Amsterdamie (organizator: St. Lazarus International)

[edytuj] Działalność opozycyjna 1984-1989

W latach 1984-1989 związany był z działalnością opozycyjną w PRL, (już w 1981 był współzałożycielem Niezależnego Stowarzyszenia Uczniów "Rota" przy Szkole Podstawowej nr 81 we Wrocławiu). W latach 1984-1987 był członkiem Młodzieżowej Organizacji Antykomunistycznej obejmującej swoją działalnością wrocławskie licea. Od 1984 związany był z podziemną Solidarnością. Od 1988 członek Solidarności Polsko-Czechosłowackiej (obecnie Solidarność Polsko-Czesko-Słowacka). Współorganizator Festiwalu Niezależnej Sztuki Czechosłowacji w listopadzie 1989.^[2]. W latach 1988-1992 przewodniczący Niezależnego Zrzeszenia Studentów w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu ^[3] Od 1988 w składzie Międzyuczelnianego Komitetu Strajkowego NZS we Wrocławiu. W 1989 członek Ogólnopolskiej Komisji Strajkowej^[4] Niezależnego Zrzeszenia Studentów. W latach 1986-1989 pracował w podziemnych redakcjach m.in: Verbum - pismo licealne; Akces - pismo NZS UWr; Pismo Informacyjne NZS PWSSP^[5].

[edytuj] Odznaczenia

• Krzyż Oficerski Orderu Polonia Restituta - przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego - za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Europie Środkowej:^[6] (2007)
• Złota Odznaka Polskiego Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów (2006)
• czeski Medal Gratias Agit^[7] - przez MSZ Republiki Czeskiej przyznanym dla działaczy Solidarności Polsko-Czesko-Słowackiej (2003)
• słowacki Medal Policji Miejskich^[8] - za działalność na rzecz zapobiegania narkomanii i przestępczości wśród młodzieży (2001)
• kanadyjski L’Ordre du Bon Temps ^[9] - przez J. Kinleya Gubernatora Nowej Szkocji (2000)
• Wielki Krzyż Sprawiedliwości Orderu św. Łazarza (1998 i 1999) ^[10]
• Krzyż Korony Cierniowej - przez Kapitułę Orderu Korony Cierniowej (1998)

[edytuj] Bibliografia

• dr Andrzej Anusz - Niezależne Zrzeszenie Studentów w latach 1980-1989. Akces, Warszawa, 1991.
• red. zbiorowa - 200 lat wrocławskiej ASP, Akademia Sztuk Pięknych Wrocław, 1993
• dr Andrzej Saj - Młode Malarstwo, Malarstwo Młodych. Format, Wrocław, 1993
• red. Iwona Rosiak - Z drugiej strony lustra - Film biograficzny o twórczości I.Wójcika. 30 min. Realizacja TVP Wrocław dla TVP2, 1998.
• dr Szczepan Rudka - Poza cenzurą Wrocławska prasa bezdebitowa 1973-1989. Wrocław, 2001
• Roman Kowalczyk - Czas Próby Wieluń-Wrocław 1980-1989. Atla, Wrocław, 2005.
• prof. Zbigniew Makarewicz, dr Krzysztof Popiński - Wybór źródeł do historii ASP we Wrocławiu 1946-1989 - Zeszyty Naukowo-Artystyczne Akademii Sztuk Pięknych "Dyskurs" ASP, Wrocław, 2006.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Strona samorządowa Igora Wójcika
• Życiorys na stronach Stowarzyszenia Św. Łazarza - Zielonego Krzyża

Przypisy