I Korpus Polski w Rosji - Kazimierz Górski

I Korpus Polski w Rosji

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł dotyczy I Korpusu Polskiego w Rosji. Zobacz też: I Korpus Polski - stronę ujednoznaczniającą.
Gen. Józef Dowbor-Muśnicki

I Korpus Polski - sformowany 24 lipca 1917 na Białorusi z żołnierzy armii rosyjskiej pochodzenia polskiego służących we Froncie Zachodnim i Froncie Północnym (Białoruś, Polesie, Litwa, Łotwa), z inicjatywy Naczelnego Polskiego Komitetu Wojskowego. Dowodzony przez generała Józefa Dowbora-Muśnickiego mianowanego 6 sierpnia 1917 przez gen. Ławra Korniłowa na wniosek Naczpolu.

Spis treści

[edytuj] Formowanie

Formowanie Korpusu przebiegała w skomplikowanej atmosferze. Armia rosyjska ponosiła na froncie liczne klęski. Wewnątrz kraju, na skutek rewolucji bolszewickiej zaznaczało sie ogólne rozprężenie. Nieprzyjazny stosunek do tworzenia Korpusu zajęła również lewica polska w Rosji. Gen. J. Dowbor-Muśnicki przystąpił energicznie do tworzenia Korpusu. Wyższą kadrę oficerską kompletował osobiście. W skład sztabu I Korpusu weszli obok niego: gen. Zygmunt Łempicki, gen. Aleksander Karnicki, gen. Wincenty Odyniec, płk Bolesław Jaźwiński Podstawą jego tworzenia była Dywizja Strzelców Polskich.

[edytuj] Skład organizacyjny

Gen. bryg. Tadeusz Jastrzębski, d-ca 2 Brygady Artylerii

Naczelnym Lekarzem I Korpusu oraz Inspektorem Sanitarnym rejonu zajętego przez Wojsko Polskie był generał dr Aleksander Bernatowicz (1855-11 marca 1920).

I Korpus liczył 15 stycznia 1918 29 000 żołnierzy, zaś w maju 23 661 żołnierzy.

[edytuj] Działania korpusu

Zgodnie z założeniami Korpus miał wraz z osiągnięciem gotowości bojowej być skierowany na front walki z Niemcami. Jednak sytuacja na froncie i wewnątrz Rosji spowodowała, że zadania Korpusu zostały zmienione. Korpus na front przeciw Niemcom nie został skierowany. Gen. Dowbor widział zbliżający się konflikt z władzą bolszewicką, stał jednak na stanowisku niemieszania sie w wewnętrzne sprawy Rosji. Zaproponował więc dowództwu bolszewickiemu umowę rozlokowania sił I Korpusu, co miało stanowić podstawę do zawarcia rozejmu do czasu ostatecznego wyjaśnienia sytuacji na froncie. Wobec postawienia przez bolszewików warunków nie do zaakceptowania przez dowództwo I Korpusu doszło do walk Korpusu z oddziałami Gwardii Czerwonej. W walkach tych, na początku lutego 1918, siły Korpusu odniosły kilka zwycięstw, z których najważniejsze to zdobycie Bobrujska. Współdziałał też z armią niemiecką w obronie Mińska. Po zawarciu traktatu brzeskiego władze niemieckie postanowiły doprowadzić do likwidacji Korpusu. Gen. Dowbor próbował lawirować opierając sie na autorytecie Rady Regencyjnej. Wobec uległości regentów wobec żądań niemieckich rozpoczął się proces likwidacji Korpusu.

[edytuj] Rozformowanie korpusu

21 maja 1918 Korpus skapitulował i złożył broń przed oddziałami niemieckimi w twierdzy w Bobrujsku (którą kontrolował), po uznaniu zwierzchnictwa Rady Regencyjnej Królestwa Polskiego i żądaniu kapitulacji przedstawionym przez dowództwo niemieckie. Ostatni transport wojsk Korpusu opuścił Bobrujsk 8 lipca 1918. Żołnierze Korpusu po rozbrojeniu przybyli w większości do Warszawy, gdzie po odzyskaniu niepodległości weszli w skład powstającego Wojska Polskiego. Jesienią 1918 Dowborczycy włączyli sie do organizacji oddziałów Wojska Polskiego, stając się kadrą wielu pułków.

[edytuj] Umundurowanie

Przepisy mundurowe z 25 maja 1918

  • Czapka - wzoru rosyjskiego z sukna koloru ochronnego (zielonego), z prostym daszkiem i orzełkiem wysokości 4 cm.
  • Hełm - francuski z białym orłem wysokości 2 cm i amarantową obwódką szerokości 1cm.
  • Kurtki: frencz lub bluza z kieszeniami.
  • Spodnie - koloru ochronnego
w jeździe, artylerii, sztabach, inżynierii i straży polowej – granatowe
w autopolu – czarne.
  • Naramienniki - koloru ochronnego z obszyciem
białym - w sztabach i zarządach
z żółtym kantem - u oficerów straży polowej
artyleria piesza – biały
straż polowa - akselbant podwójny żółty
jazda - biały z amarantem
amarantowy – w 1, 5 i 9 pułku strzelców, w 1 pułku rezerwowym, pułku inżynieryjnym i radiotelegrafie
biały - w 2, 6 i 10 pułku strzelców
żółty - w 3, 7 i 11 pułku strzelców
niebieski - w 4, 8 i 12 pułku strzelców oraz służbie zdrowia
czarny - w artylerii pieszej
pomarańczowy - w poczcie polowej i telegrafie
czerwony - sztaby oprócz generalnego
granatowy - ogólnie piechota
  • Wypustki i odznaki stopni na rękawach:
amarantowe – 1 Dywizia Strzelców, artyleria, telegraf
brązowe:– 2 Dywizja Strzelców,
żółte - 3 Dywizja Strzelców, radio
niebieskie - 1 i 2 pułk rezerwowy
czarne - pułk inżynieryjny
białe - służba zdrowia i sztaby
  • Lampasy oficerów:
pojedynczy amarantowy szerokości 2 cm - piechota, sztaby, służba zdrowia, poczta, sądownictwo i artyleria piesza
podwójny czarny z amarantowym kantem - pułk inżynieryjny i inżynier korpusu
podwójny amarantowy z żółtym kantem - radio i straż polowa
podwójny amarantowy - w 1 pułku ułanów
podwójny biały - w 2 pułku ułanów
podwójny żółty - w 3 pułku ułanów
  • Patki na kołnierzu z cyfrą lub znaczkiem

nakładane koloru ochronnego z wypustką:

amarantowa - 1 Dywizja Strzelców, poczta i telegraf
brązowa - 2 Dywizja Strzelców
żółta - 3 Dywizja Strzelców i radio
niebieska - Brygada Rezerwowa i służba zdrowia
czarna - pułk inżynieryjny, autopol
biała - sztaby
patka czarna z amarantową obwódką - w artylerii
kołnierz aksamitny czarny z amarantową obwódką, patka amarantowa z 2 srebrnymi toporami- w inżynierii korpusu
kroju ułańskiego amarantowo-żółte ze srebrnymi orzełkami - w straży polowej
fioletowe ze srebrnym guzikiem - korpus sądowy
wzoru ułańskiego amarantowo granatowe - jazda
ochronne z granatową wypustką - piechota

Kolorowe rabaty przepisane były tylko do munduru galowego. Była to jedyna różnica pomiędzy mundurem polowym a galowym.

Generałowie i artyleria konna nosili rogatywki.

[edytuj] Bibliografia

  1. Henryk Bagiński, Wojsko Polskie na Wschodzie 1914-1920, Warszawa 1921 ( reprint, Warszawa 1990)

[edytuj] Zobacz też

p • d • e
Wojsko Polskie na Wschodzie (1914-1920)

Korpusy wschodnie: I Korpus Polski * II Korpus Polski * III Korpus Polski Legie i legiony: Legia Podchorążych * Legia Rycerska * I Legion Polski (Puławski) * II Legion Polski (Lubelski)

Dywizje: DSP * 1 DSP * 2 DSP * 3 DSP * 4 DSP * 4 DSP(AP we Francji) * 5 DSP * 5 DSP(AP we Francji)

Brygady: II Brygada Legionów Polskich * 59 Brygada Pospolitego Ruszenia * Brygada Rezerwowa * Brygada Strzelców Polskich * Lekka Brygada III Korpusu Polskiego * Polska Oddzielna Brygada na Kaukazie

Pułki: 1 Pułk Inżynieryjny * 1 Pułk Ułanów Krechowieckich * 2 Pułk Ułanów Grochowskich * 3 Pułk Ułanów Śląskich * Pułk Strzelców im. Bartosza Głowackiego

Inne" Baśka Murmańska * Dywizja Ułanów * Murmańczycy * Oddział Polski w Odessie * Związek Broni

 





Olsztyn: 16-latka śmiertelnie zatruła się czadem
Szesnastoletnia dziewczyna śmiertelnie zatruła się czadem. Dwie osoby, które były z nią w mieszkaniu nie ucierpiały - poinformowała Małgorzata Szmidt-Jeżewska, rzecznik prasowa warmińsko-mazurskiej straży pożarnej.
Izrael ma nadzieję na owocne rozmowy z Egiptem
Izrael wyraził nadzieję, że rozmowy z Egiptem na temat sytuacji w Strefie Gazy stworzą warunki, które pozwolą Izraelowi "zakończyć operację militarną".
Irak wzywa do odwetu za Strefę Gazy
Radykalny duchowny Muktada as-Sadr wezwał iracki ruch oporu do przeprowadzenia "operacji odwetowych" przeciwko siłom amerykańskim w Iraku, aby zaprotestować w ten sposób przeciw izraelskiej ofensywie w Strefie Gazy.
Tragiczny bilans wojny w Strefie Gazy
Co najmniej 702 Palestyńczyków zginęło, a 3100 zostało rannych podczas izraelskiej ofensywy w Strefie Gazy - podał szef służb ratowniczych.
Posłowie za rozszerzeniem uprawnień "speckomisji"
Za umożliwieniem sejmowej "speckomisji" dostępu do dokumentów i materiałów uzyskanych przez służby specjalne opowiedzieli się w środę, podczas debaty w Sejmie nad projektem zmian w regulaminie izby, posłowie ze wszystkich klubów parlamentarnych.

ksiazki ksiazki Echosystem ksiazki odkurzacz parowy ---------