Z Wikipedii

Ił-62
Ił-62 w barwach Air Koryo
Dane podstawowe
Państwo	ZSRR
Producent	Iliuszyn
Typ	samolot pasażerski
Konstrukcja	metalowa, półskorupowa, o skosie płata +32,5°
Załoga	5
Historia
Data oblotu	1963
Dane techniczne
Napęd	4 x D-30KU o ciągu 107,9 kN
Wymiary
Rozpiętość	43,20 m
Długość	53,12 m
Wysokość	12,35 m
Powierzchnia nośna	279,5 m²
Masa
Własna	67 500 kg
Użyteczna	97 500 kg
Zapas paliwa	105 300 l
Osiągi
Prędkość maksymalna	900 km/h
Prędkość przelotowa	820 km/h
Prędkość minimalna	220 km/h
Prędkość wznoszenia	16,8 m/s
Pułap	12 000 m
Zasięg	7 800 km
Dane operacyjne
Liczba miejsc
168 - 195
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Ił-62 to czterosilnikowy samolot pasażerski dalekiego zasięgu produkcji radzieckiej zaprojektowany w biurze konstrukcyjnym Iljuszyna.

[edytuj] Historia

• prototyp samolotu Ił-62 oblatano w 1963
• seryjne samoloty Ił-62 weszły do służby w 1967. Były to maszyny 196 miejscowe, napędzane silnikami NK-8-4
• prototyp Ił-62M oblatano w 1971 a wszedł do służby w 1974. Posiadał inne silniki - Sołowiew D-30KU
• Ił-62MK powstał w 1978, liczbę pasażerów zmieniono na 195, przeprojektowano podwozie obniżając jednocześnie ciśnienie w oponach, a masę użyteczną i całkowitą powiększono o 2 000 kg

[edytuj] Opis konstrukcji

Konstrukcja samolotu IŁ-62 jest zbliżona do brytyjskiego samolotu transportowego Vickersa VC-10. Samolot na pokład (w zależności od wersji) zabierał od 168 do 195 pasażerów, załogę stanowiło 5 osób. Był to pierwszy, radzieckiej produkcji, odrzutowy samolot pasażerski zaprojektowany jako samolot długodystansowy (pierwszym był turbośmigłowy Tu-114). Była to konstrukcja całkowicie metalowa, półskorupowa o skosie płata +32,5°. Kabina hermetyzowana i klimatyzowana. Zbiorniki paliwa umieszczono w skrzydłach. Samolot posiadał chowane podwozie z kółkiem przednim, a kabina załogi wyposażenie do lotów z ograniczoną widocznością.

[edytuj] Wymiary i osiągi wersji Ił-62M

• Rozpiętość: 43,20 m
• Długość: 53,12 m
• Wysokość: 12,35 m
• Powierzchnia nośna: 279,5 m²
• Masa własna: 67 500 kg
• Masa użyteczna: 97 500 kg
• Masa całkowita: 165 000 kg
• Silniki 4x D-30KU o ciągu 107,9 kN
• Prędkość maksymalna: 900 km/h
• Prędkość minimalna: 220 km/h
• Prędkość przelotowa: 820 km/h
• Prędkość wznoszenia: 16,8 m/s
• Pułap maksymalny: 12 000 m
• Zasięg: 7 800 km przy komplecie pasażerów i pełnym obciążeniu; 10 000 km. przy ok. 100 pasażerach (dotyczy wyłącznie Ił 62M).
• Zapas paliwa: 105 300 l

[edytuj] Samoloty Ił-62(M) w barwach PLL LOT

Samoloty Ił-62 wprowadzono do floty PLL LOT w 1972 roku umożliwiając tym samym uruchomienie połączeń transoceanicznych. Pierwszy lot do Nowego Jorku odbył się 16 kwietnia 1973 roku. Ogółem do floty PLL LOT wcielono 7 samolotów Ił-62. Po wprowadzeniu wersji zmodernizowanej Ił-62M zastąpiono dotychczas eksploatowane samoloty nową wersją, pozostawiając stronie radzieckiej stare samoloty w rozliczeniu. Do floty PLL LOT wcielono łącznie 9 maszyn w wersji zmodernizowanej Ił-62M. Wszystkim tym samolotom nadano imiona znanych Polaków. Wprowadzenie tych samolotów z jednej strony umożliwiło uruchomienie nowych, niedostępnych wcześniej połączeń, jednak błędy konstrukcyjne i materiałowe przyczyniły sie do dwóch tragicznych katastrof. Samolot "Mikołaj Kopernik" (wersja niezmodernizowana Ił-62) (nr. rej. SP-LAA), rozbił się w czasie podejścia do lądowania na lotnisku Warszawa Okęcie 14 marca 1980 roku, zginęła wówczas czołowa gwiazda polskiej estrady muzycznej Anna Jantar. Także (w wersji zmodernizowanej Ił-62M) samolot "Tadeusz Kościuszko" (nr. rej. SP-LBG), którego katastrofa w warszawskim Lesie Kabackim, 9 maja 1987 roku, stanowi najtragiczniejszy, do tej pory, taki przypadek w historii polskiego lotnictwa. Z uwagi na uwarunkowania polityczne, niemożliwa była zmiana dostawcy samolotów, w związku z tym w eksploatowanych przez PLL LOT dokonano zmian techniczno-eksploatacyjnych podnoszących poziom bezpieczeństwa. Zmiany zostały oparte o doświadczenia z dwóch poprzednich katastrof i obejmowały:

• Zdublowanie układu sterowania samolotem.
• Zastosowanie zaawansowanego systemu wykrywania wibracji wałów silnika.
• Zastosowanie materiałów niepalnych w luku bagażowym.
• Zastosowanie sygnalizacji dymu w luku bagażowym (w miejsce sygnalizacji pożaru)-szybciej ostrzegającą o ewentualnym niebezpieczeństwie.
• Kontrolę laboratoryjną oleju w silniku po każdym locie.

Pod koniec lat 80. maszyny te zaczęto zastępować konstrukcjami zachodnimi, wszystkie posiadane przez PLL LOT samoloty tej serii zostały sprzedane na Ukrainę (ostatni w lutym 1992roku).

Nadane imiona dla Ił-62 i Ił-62M wykorzystywanych przez PLL LOT:

IŁ-62 :

SP-LAA ( cn 11004 ) Mikołaj Kopernik

SP-LAB ( cn 21105 ) Tadeusz Kościuszko

SP-LAC ( cn 31401 ) Fryderyk Chopin

SP-LAD ( cn 41604 ) Kazimierz Pułaski

SP-LAE ( cn 41802 ) Henryk Sienkiewicz

SP-LAF ( cn 62204 ) Adam Mickiewicz

SP-LAG ( cn 2725456 ) Maria Skłodowska-Curie

IŁ-62M :

SP-LBA ( cn 2932526 ) Juliusz Słowacki

SP-LBB ( cn 1034152 ) Ignacy Paderewski

SP-LBC ( cn 3036253 ) Joseph Conrad-Korzeniowski

SP-LBD ( cn 1138234 ) Gen. Władysław Sikorski

SP-LBE ( cn 1138546 ) Stanisław Moniuszko

SP-LBF ( cn 2343554 ) Fryderyk Chopin

SP-LBG ( cn 3344942 ) Tadeusz Kościuszko

SP-LBH ( cn 1748445 )

SP-LBI ( cn 4831739 )

Dwa ostatnie IŁ-62M najprawdopodobniej nie posiadały już nazw własnych, na dostępnych zdjęciach samolotów brak jest malowanych portretów w przedniej części kadłuba.

[edytuj] Katastrofy

AirDisaster.com zawiera 12 katastrof (2 polskie i 10 innych).

Wśród 100 największych katastrof [1] w pięciu uległy zniszczeniu samoloty Ił-62(M):

• 34 Warszawa 1987
• 44 Hawana 1989
• 53 Krasnaja Polana 1972
• 57 Königs Wusterhausen 1972
• 91 Swierdłowsk 1967