Z Wikipedii

Hideki Tojo
Data urodzenia	30 grudnia 1884
Data śmierci	23 grudnia 1948
Premier Japonii
Okres urzędowania	od 1941 do 1944
Poprzednik	Fumimaro Konoe
Następca	Kuniaki Koiso

Hideki Tojo (jap. 東條 英機, Tōjō Hideki^?, urodzony 30 grudnia 1884, zmarł 23 grudnia 1948) – japoński polityk i wojskowy, nazywany Hitlerem Dalekiego Wschodu. W latach 1941-1944 premier Japonii (w rzeczywistości sprawował władzę dyktatorską). Uznany za zbrodniarza wojennego, skazany na śmierć i stracony 23 grudnia 1948 roku. Tojo miał pseudonim kamisori (pol. brzytwa)

[edytuj] Droga do władzy

W 1915 ukończył Cesarską Akademię Wojskową ze stopniem podporucznika. W latach 1919-1922 przebywał w Niemczech i Szwajcarii jako attache wojskowy. Od 1920 związał się z Toseiha (Ugrupowaniem Kontroli), będącą obok Kodoha (Ugrupowaniem Cesarskiej Drogi) jedną z czołowych nacjonalistycznych frakcji w armii. W latach 1935-1937 był dowódcą Kempeitai, japońskiej żandarmerii wojskowej w Armii Kwantuńskiej, stacjonującej na półwyspie Kuantung, a następnie został szefem jej sztabu. Nie brał czynnego udziału w próbie przewrotu wojskowego zwanego incydentem 26 lutego 1936 roku. W 1938 otrzymał stanowisko wiceministra wojny. W latach 1940-1941 został mianowany ministrem wojny w drugim gabinecie księcia Fumimaro Konoe. W przeciwieństwie do polityki zagranicznej Konoe, Tojo opowiadał się za wypowiedzeniem wojny Stanom Zjednoczonym. Był za ścisłym sojuszem z państwami osi oraz za wspólnym zwalczaniem międzynarodowego komunizmu

[edytuj] Premier Japonii

Książę Fumimaro Konoe podał się do dymisji 18 października 1941. Cesarz Hirohito mianował tego samego dnia Tojo na stanowisko premiera. Tojo stanął na czele rządu, a zarazem pozostał w czynnej służbie wojskowej. Zyskał dzięki temu władzę dyktatorską i dowództwo nad japońskimi siłami zbrojnym. Był pomysłodawcą ataku na Pearl Harbor, skutkiem czego Japonia przystąpiła do II wojny światowej. Tojo ponosi odpowiedzialność za dalszą politykę ekspansji oraz za masowe ludobójstwo i zbrodnie wojenne popełniane na terenach Azji oraz Pacyfiku, wskutek których śmierć poniosło 8 milionów ludzi. Wydał min. rozkaz bezwzględnego traktowania wziętych do niewoli żołnierzy alianckich oraz mordowania schwytanych lotników, którzy według niego byli zbrodniarzami wojennymi. Popierał prowadzenie dalszych badań w obozach takich jak oddział 731, w których przeprowadzano eksperymenty na ludziach. W związku z niepomyślnym dla Cesarstwa Japonii przebiegiem wojny, ustąpił ze stanowiska premiera 22 lipca 1944 roku.

[edytuj] Tojo przed Trybunałem Tokijskim

Po zakończeniu II wojny światowej próbował popełnić samobójstwo, jednak udało się go uratować i został aresztowany przez aliantów. Został postawiony w 1946 roku przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym dla Dalekiego Wschodu w Tokio i oskarżony o udział w zbrodniach wojennych. W 1948 roku został uznany winnym i został skazany na karę śmierci przez powieszenie. Egzekucja odbyła się w Tokio, 23 grudnia 1948 roku.

[edytuj] Źródła

• Encyklopedia PWN
• Rycerze Bushido, Lord Russell of Liverpool
• Kempeitai – japońska tajna policja, Raymond Lamont-Brown
• Anglojęzyczna Wikipedia