Górnik Zabrze
Z Wikipedii
| KS Górnik Zabrze | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pełna nazwa | Klub Sportowy Górnik Zabrze | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Przydomek | KSG, Trójkolorowi | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Barwy | biało-niebiesko-czerwone | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data założenia | 14 grudnia 1948 | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Adres | ul. Roosevelta 81 41-800 Zabrze |
||||||||||||||||||||||||||||||||
| Stadion | Stadion im. Ernesta Pohla | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Liczba miejsc | 17 722 | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Prezes | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Trener | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Liga | Ekstraklasa | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| 2007-2008 | 8. | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Debiut w I lidze | 18 marca 1956 Górnik Zabrze - Ruch Chorzów 3:1 |
||||||||||||||||||||||||||||||||
| Sukcesy | Mistrzostwo Polski: 1957, 1959, 1961, 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1971, 1972, 1985, 1986, 1987, 1988 Puchar Polski: 1965, 1968, 1969, 1970, 1971, 1972 Superpuchar Polski: 1988 |
||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
| Strona internetowa klubu | |||||||||||||||||||||||||||||||||
Górnik Zabrze – polski klub sportowy, założony 14 grudnia 1948 roku w Zabrzu, mistrz Polski, 6-krotny zdobywca Pucharu Polski.
Spis treści |
[edytuj] Informacje ogólne
- Pełna nazwa: Klub Sportowy Górnik Zabrze
- Data założenia: 14 grudnia 1948
- Barwy: biało-niebiesko-czerwone
- Adres: ul. Roosevelta 81, 41 - 800 Zabrze
- Stadion: Stadion im. Ernesta Pohla, ul. Roosevelta 81, 41-800 Zabrze
- pojemność - 17 722 miejsc, w tym: miejsca siedzące- 11 722 (w tym 3 020 krzesełek), miejsca stojące - 6 000
- oświetlenie - 1600 luksów
- wymiary - 105 x 68 m
- dojazd - z dworca autobusowego autobusami nr 32, 720, 932
- Rekord frekwencji: 120 000 widzów (Stadion Śląski)
[edytuj] Historia
| Jedenastka wszech czasów Górnika Zabrze |
Początki sportu polskiego po II wojnie światowej na terenie Zabrza sięgają 1945 roku. Nie było to łatwe. Działania wojenne pozostawiły zdewastowane obiekty sportowe, brak było sprzętu, a nawet młodzieży chętnej do uprawiania sportu. Powoli, wysiłkiem wielu działaczy, zaczęto zakładać kluby sportowe przy zakładach pracy. Tradycje piłkarskie górniczego Zabrza miały swe źródło w założonej w 1946 roku drużynie KS "Zjednoczenie". Wkrótce doszło do fuzji KS "Zjednoczenie" z KS "Zabrze", a w roku 1948 w wyniku ogólnokrajowej reorganizacji sportu i przejęcia opieki nad sportem górniczym przez zrzeszenie "Górnik" powstał jeden silny klub górniczy na terenie Zabrza. Został utworzony z połączenia KS "Zjednoczenie", KS "Concordia", KS "Pogoń" i KS "Skra" pod nazwą ZS "Górnik". Pierwsze lata to okres konsolidacji klubu, ale już w roku 1952 Górnik awansuje do II ligi, którą w wyniku reorganizacji rozgrywek opuścił w roku 1953 na jeden sezon.
Rok 1957 przyniósł piłkarzom Górnika pierwszy tytuł mistrzowski oraz finał Pucharu Polski (1:2 z ŁKS). Mistrzostwo ligi wywalczyli dla zabrzan: Machnik i Kaczmarczyk – bramkarze, Florenski, Franosz, Czech, Hajduk – obrońcy, Nowara, Gawlik, Olejnik – pomocnicy, Pol, Szalecki, Kowol, Jankowski, Fojcik, Lentner i Wiśniowski – napastnicy. W następnych 11 latach Górnik nie schodził już poniżej "medalowych" miejsc w tabeli ligowej, co w historii naszego piłkarstwa jest wydarzeniem bez precedensu. Tylko w latach 1958, 1960, 1968 zabrzanie zajmowali trzecie miejsce, w roku 1962 byli zaś wicemistrzami, natomiast w latach 1959, 1961, 1963, 1964, 1965, 1966 i 1967 zdobyli aż siedmiokrotnie mistrzostwo Polski. Szczególnie imponująca jest "złota seria" lat 1963-1967, kiedy Górnik ustanowił rekord ligi polskiej: 5-krotne pod rząd zdobycie mistrzostwa. W następnych latach do drużyny mistrza Polski ściąga wiele utalentowanych zawodników. Kostka – bramkarz, Oślizło, Olszówka, Musiałek, Kulanek, Wilczek, Szołtysik, Gorgoń, Lubański, Szarmach, którzy wraz Polem i Lentnerem zdobywają kolejne mistrzostwa Polski. Tytuły mistrzowskie w lidze zostały "podbudowane" jeszcze dwukrotnym zdobyciem Pucharu Polski w latach 1965 (4:0 Czarni Żagań) i 1968 (3:0 Ruch Chorzów), również dwukrotnym udziałem w PP 1962 (1:2 z Zagłębiem Sosnowiec) i 1966 (1:2 z Legią Warszawa). Kolejne boje Zabrzan to pojedynki na stadionach całej Europy, a nawet świata. X edycja Pucharu Europy (sezon 1964) przyniosła trzy dramatyczne pojedynki z praską Duklą - 1:4, 3:0, 0:0, oraz wyeliminowanie Górnika poprzez losowanie.
W 1965 roku Górnik wyeliminował mistrza Austrii Linzer ASK 3:1, 1:2 , ale w II rundzie uległ praskiej Sparcie – 0:3, 1:3. W następnym roku po wyeliminowaniu mistrza NRD Vorwärts Berlin – 2:1, 1:2, 3:1, uległ w pierwszym fatalnym występie przeciwko mistrzowi Bułgarii CSKA Sofia – 0:4, 3:0. Kolejny, szósty już występ Górnika w Europie w sezonie 1967/68 przyniósł mu pierwszy w historii polskiej piłki awans do ćwierćfinału Pucharu Europy. W pierwszej rundzie Górnik wyeliminował mistrza Szwecji Djurgårdens IF 3:0, 1:0 – w drugiej – co było największą sensacją tej edycji pucharu – okazał się lepszy od rewelacyjnego Dynama Kijów, wygrywając w Kijowie 2:1 i remisując w Chorzowie na Stadionie Śląskim 1:1. W spotkaniu ćwierćfinałowym angielski Manchester United F.C. okazał się lepszy o jedną bramkę od Górnika. W pierwszym meczu w Manchesterze było 2:0 dla gospodarzy, natomiast w drugim Górnik wygrał, lecz tylko 1:0. Później drużyna Manchesteru zdobyła Puchar Europy, a zespół Górnika Zabrze był jedynym, który wygrał z mistrzem Anglii w tej edycji Pucharu Europy.
Największym sukcesem Górnika Zabrze był awans do finału Pucharu Zdobywców Pucharów w 1970 roku, gdzie zmierzyli się z Manchesterem City – na stadionie w Wiedniu Górnik przegrał 1:2.
[edytuj] Lokaty klubu w Ekstraklasie
[edytuj] Stadion
Obiekt oddany do eksploatacji w 1934 roku - nadano mu wtedy imię Adolfa Hitlera i formalnie nikt tej nazwy po wojnie nie zmienił [1]. Dopiero 9 czerwca 2005 roku stadion oficjalnie otrzymał imię zmarłego 10 lat wcześniej Ernesta Pohla (który nieoficjalnie patronował obiektowi od 5 kwietnia 2004 [2], mimo że słynny piłkarz grał w Górniku jako Ernest Pol. Aktualna pojemność stadionu to 17000 miejsc, w tym 3020 siedzących.
[edytuj] Sukcesy
[edytuj] Sukcesy krajowe
- Mistrzostwa Polski
:
- Puchar Polski:
- Puchar Ligi:
Zdobywca (1) 1978 (nieoficjalny).
- Superpuchar Polski:
[edytuj] Sukcesy międzynarodowe
Finalista Pucharu Zdobywców Pucharów: 1969/70.- Półfinalista Pucharu Ameryki (Interligi): 1963.
- Ćwierćfinalista Pucharu Mistrzów: 1967/68.
- Ćwierćfinalista Pucharu Zdobywców Pucharów: 1970/71.
- Ćwierćfinalista Pucharu Karla Rappana (Intertoto): 1966/67.
[edytuj] Sukcesy w rozgrywkach juniorów
[edytuj] Górnik w europejskich pucharach
[edytuj] Droga do finału PZP 1969/70
- Olympiakos Pireus - Górnik Zabrze 2:2 (0:2) (Wilczek 8, 36 min.)
- Górnik Zabrze - Olympiakos Pireus 5:0 (1:0) (Wilczek 1, Skowronek 62, Szołtysik 70, Banaś 82 (k), 84 min.)
- Glasgow Rangers - Górnik Zabrze 1:3 (0:2) (Lubański 5, 87, Szaryński 11 min.)
- Górnik Zabrze - Glasgow Rangers 3:1 (0:1) (Olek 63, Lubański 77, Skowronek 81 min.)
- Lewski Sofia - Górnik Zabrze 3:2 (2:1) (Szołtysik 5, Banaś 52 min.)
- Górnik Zabrze - Lewski Sofia 2:1 (1:0) (Lubański 44, Banaś 56 min.)
- AS Roma - Górnik Zabrze 1:1 (0:1) (Banaś 28 min.)
- Górnik Zabrze - AS Roma 2:2 (0:1, 1:1, 2:1) (Lubański 90 (k), 93 min.)
-
- baraż - Strasbourg (Stade de la Meinau)
- Górnik Zabrze - AS Roma 1:1 (1:0, 1:1, 1:1) (Lubański 40 min.) – losowanie dla Górnika
-
- Finał - Wiedeń (Praterstadion) 29 kwietnia 1970
- Manchester City - Górnik Zabrze 2:1 (2:0) (Oślizło 68 min.)
[edytuj] Królowie strzelców Górnika
| Sezon | Imię i nazwisko | Liczba bramek |
|---|---|---|
| 1959 | Ernest Pohl | 21 |
| 1961 | Ernest Pohl | 24 |
| 1965/1966 | Włodzimierz Lubański | 23 |
| 1966/1967 | Włodzimierz Lubański | 18 |
| 1967/1968 | Włodzimierz Lubański | 24 |
| 1968/1969 | Włodzimierz Lubański | 22 |
| 1985/1986 | Andrzej Zgutczyński | 20 |
| 1999/2000 | Adam Kompała | 19 |
[edytuj] Piłkarze Górnika jako reprezentanci Polski
[edytuj] Kadra na sezon 2008/09
| W SEZONIE 2008/2009 | |||||||
| Numer | Imię i nazwisko | Kraj | Data urodzenia | Wzrost/waga | Poprzedni klub | ||
|
|
|||||||
| 1 | Michal Václavík | 03.04.1976 | 187/82 | Zagłębie Lubin | |||
| 28 | Łukasz Skorupski | 05.05.1991 | 187/83 | MSPN Górnik Zabrze | |||
| 82 | Sebastian Nowak | 13.01.1982 | 197/93 | Ruch Chorzów | |||
|
|
|||||||
| 2 | Michał Pazdan | 21.09.1987 | 180/76 | Hutnik Kraków | |||
| 3 | Patrik Pavlenda | 03.05.1982 | 170/62 | FC Vion Zlate Moravce | |||
| 6 | Tadas Papečkys | 08.09.1978 | 172/67 | FK Rīga | |||
| 7 | Tomasz Hajto | 16.10.1972 | 189/87 | ŁKS Łódź | |||
| 20 | Mariusz Gancarczyk | 5.11.1988 | 182/73 | Wawel Wirek | |||
| 21 | Mariusz Magiera | 25.08.1984 | 178/70 | Wisła Kraków | |||
| 23 | Willy Rivas | 4.06.1985 | 178/70 | Universitario Lima | |||
| 26 | Adam Danch | 15.12.1987 | 180/77 | Gwarek Zabrze | |||
| 31 | Māris Smirnovs | 02.06.1976 | 186/81 | FK Jurmala | |||
|
|
|||||||
| 4 | Piotr Malinowski | 25.03.1984 | 170/66 | Raków Częstochowa | |||
| 5 | Grzegorz Bonin | 02.12.1983 | 188/78 | Korona Kielce | |||
| 8 | Piotr Madejski | 02.08.1983 | 174/66 | Arka Gdynia | |||
| 10 | Jerzy Brzęczek | 18.03.1971 | 174/75 | Wacker Innsbruck | |||
| 15 | Dariusz Kołodziej | 17.04.1982 | 177/73 | Podbeskidzie Bielsko-Biała | |||
| 25 | Marko Bajić | 28.09.1985 | 183/80 | FK Modriča Maksima | |||
| 27 | Marius Kižys | 21.02.1982 | 177/68 | ŁKS Łódź | |||
|
|
|||||||
| 9 | Przemysław Pitry | 11.09.1981 | 187/83 | Lech Poznań | |||
| 13 | Leo Markowski | 29.08.1981 | 175/65 | CA Bragantino | |||
| 22 | Tomasz Zahorski | 22.11.1984 | 188/74 | Górnik Łęczna | |||
| 24 | Marcin Wodecki | 14.01.1988 | 175/65 | ROW Rybnik | |||
| Stan: 8 sierpnia 2008 |
|||||||
[edytuj] Sztab szkoleniowy
- I trener Henryk Kasperczak
- II trener Jerzy Kowalik
- II trener Antoni Szymanowski
- Trener bramkarzy Jerzy Machnik
- Kierownik drużyny Jan Zieleźnik
- Lekarz Zbigniew Kwiatkowski
- Fizjoterapeuta Włodzimierz Duś
- Fizjoterapeuta Kamil Zieleźnik
[edytuj] Transfery
Przybyli
| Gracz | Poprzedni klub |
|---|---|
Odeszli