Z Wikipedii

Absorpcja - w optyce proces pochłaniania energii fali przez ciało (ang. photo-absorption). W procesie absorpcji (także emisji) światło zachowuje się jak cząstka elementarna i może być pochłaniane tylko w porcjach zależnych od częstotliwości światła. Zjawisko to opisuje poprawnie mechanika kwantowa. Kwant energii fali przenoszony jest przez foton, który zderza się z cząstką elementarną (np. elektronem) lub jądrem atomowym. Cząstka pochłania zawsze całą energię fotonu i tylko wtedy, gdy pozwalają jej na to jej dopuszczalne stany kwantowe.

W wyniku absorpcji światła przechodzącego przez substancje (np. gaz) z widma światła padającego zostają usunięte częstotliwości, które zostały pochłonięte. Na tej podstawie można stwierdzić, przez jakie substancje przechodziło światło. Zjawisko to służy do badania składu chemicznego mieszanin związków chemicznych, gazów otaczających gwiazdy, obłoków gazowych we wszechświecie, jest to spektroskopia absorpcyjna. Jeśli absorpcja zachodzi pomiędzy parą wzbudzonych poziomów, zachodzi wówczas absorpcja ze stanów wzbudzonych.

Ilościową miarą wielkości absorpcji są transmitancja i absorbancja promieniowania. Wielkość absorpcji światła można obliczyć na podstawie prawa Lamberta-Beera.

[edytuj] Transmitancja

Czasami nazywana transmitancją, z reguły wyrażana w %:

• I_o – natężenie światła padającego
• I – natężenie światła po przejściu przez absorbujący ośrodek

Transmitancja wskazuje, jaka część promieniowania padającego została przepuszczona przez roztwór.

[edytuj] Absorbancja

Absorbancja (dawniej nazywana ekstynkcją), oznaczana ABS lub ε lub A jest miarą absorpcji promieniowania i wyraża się wzorem