Kazimierz Górski
| Kazimierz Górski | ||
![]() |
||
| Imię i nazwisko | Kazimierz Klaudiusz Górski | |
| Data i miejsce urodzenia |
2 marca 1921 Lwów, Polska |
|
| Data i miejsce śmierci |
23 maja 2006 Warszawa, Polska |
|
| Pseudonim | "Sarenka" | |
| Pozycja | napastnik | |
| Wzrost | 173 cm | |
| Masa ciała | 68 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1936-1939 1940-1941 1944 1945-1953 |
RKS Lwów Spartak Lwów Dynamo Lwów Legia Warszawa |
81 (34) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1948 | 1 (0) | |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/Reprezentacja | |
| 1960-1962 1963-1964 1964-1966 1970-1976 1973 1977-1978 1979-1980 1980-1981 1981-1982 1983 1983-1985 |
Legia Warszawa KS Lublinianka Gwardia Warszawa Łódzki Klub Sportowy Panathinaikos AO AGS Kastoria Olympiakos SFP Legia Warszawa Olympiakos SFP Ethnikos Pireus |
|
Kazimierz Klaudiusz Górski (ur. 2 marca 1921 we Lwowie, zm. 23 maja 2006 w Warszawie) – polski piłkarz, występujący na pozycji napastnika, trener piłkarski oraz działacz.
W latach 1970-1976 był selekcjonerem reprezentacji Polski, którą doprowadził do zwycięstwa w Igrzyskach Olimpijskich 1972 oraz finału Igrzysk Olimpijskich 1976, a także srebrnego medalu (III miejsce) na Mundialu 1974. Po zakończeniu pracy z drużyną narodową prowadził – z sukcesami – kluby w Grecji, m.in. Panathinaikos AO i Olympiakos SFP; z oboma wywalczył mistrzostwo kraju. Od 1986 roku zasiadał we władzach PZPN. W latach 1991-1995 był prezesem związku. W plebiscycie Piłki Nożnej został uznany za najlepszego polskiego trenera XX wieku.
W wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia kandydował do Sejmu z listy Samoobrony RP jako członek Polskiej Partii Przyjaciół Piwa[1].
Spis treści |
[edytuj] Piłkarz
Grał w piłkę nożną jako napastnik w zespołach: RKS Lwów, Spartak Lwów, Dynamo Lwów, Legia Warszawa. Nosił pseudonim boiskowy "Sarenka". Świetnie zapowiadającą się karierę piłkarską przerwały mu lata drugiej wojny światowej. Wystąpił w jednym meczu międzypaństwowym Polska-Dania (0-8) 26 czerwca 1948 (zagrał 34 minuty).
[edytuj] Trener klubowy
Ukończył kurs trenerski w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Krakowie w 1952 roku oraz studia w Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu w 1980.
Trenował Marymont Warszawa (pierwsza samodzielna praca szkoleniowa rozpoczęta w 1954), trzykrotnie Legię Warszawa (1959, 1960-1962 i 1981-1982), Lubliniankę (1963-1964), Gwardię Warszawa (1964-1966), Łódzki KS (1973), greckie: Panathinaikos AO (1977-1978, Mistrzostwo Grecji), Kastorię (1979-1980), Olympiakos SFP (1980-1981 i 1983, Mistrzostwo Grecji) i Ethnikos Pireus (1983-1985).
[edytuj] Trener reprezentacji
Szkolił reprezentacje Polski różnych kategorii: juniorów w latach 1956-1960, do lat 23 w latach 1966-1970 i pierwszą reprezentację narodową – w 1966 w składzie komisji selekcyjnej w 3 meczach i z wielkimi sukcesami w latach 1970-1976 (pierwszy mecz ze Szwajcarią w Lozannie 5 maja 1971). Z reprezentacją osiągnął historyczny sukces: zdobył złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich w Monachium (1972), srebrny medal (3. miejsce) na Mistrzostwach Świata w RFN (1974) i srebrny medal na Igrzyskach Olimpijskich w Montrealu (1976). Prowadził reprezentację w 73 meczach, osiągając 45 zwycięstw.
[edytuj] Działacz PZPN
Po zakończeniu kariery trenerskiej i powrocie do Polski od 1986 we władzach PZPN, od 1987 wiceprezes Związku, w latach 1991-1995 prezes, od 3 lipca 1995 prezes honorowy PZPN. Od 1976 członek honorowy PZPN.
[edytuj] Rodzina
Jego żoną była warszawianka Maria ze Stefańczaków (ur. 5 października 1919, zm. 22 kwietnia 2005), miał dwoje dzieci (syn Dariusz, ur. 1953, fotoreporter, związany m.in. z tygodnikiem "Piłka nożna"; córka Urszula, ur. 1956, trenerka łyżwiarstwa figurowego, zamieszkała w Grecji).
Zmarł 23 maja 2006 po długiej i ciężkiej chorobie nowotworowej. Spoczął w grobie rodzinnym na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. Jego pamięć uczczono oficjalną minutą ciszy przed rozpoczęciem piłkarskich mistrzostw świata w 2006.
[edytuj] Nagrody i odznaczenia
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (III klasa; 2 marca 1996)
- Złoty Medal Zasługi dla FIFA (15 lutego 2001) – najwyższe odznaczenie w światowej piłce nożnej nadane w Zurychu przez Seppa Blattera
- Medal im. dr. Henryka Jordana (2001)
- honorowy obywatel miasta Lwowa (wrzesień 2003)
- doktor honoris causa gdańskiej AWFiS (24 listopada 2003) – jako pierwszy przedstawiciel polskiej piłki nożnej
- Honorowy Obywatel Płocka 2004
- Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (II klasa; 3 marca 2006)
- Super Wiktor (24 kwietnia 2006)
- Honorowy Obywatel Lubaczowa
- Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski (I klasa; 2 czerwca 2006, pośmiertnie)
- Najwyższe odznaczenie Europejskiej Unii Piłkarskiej (UEFA) Order of Merit in Ruby (Rubinowy Order Zasługi) (14 grudnia 2006, pośmiertnie)
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Co łączy Krzysztofa Ibisza z Leszkiem Bublem?. polskapartianarodowa.org.
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||||||
|
|||||
| Komorowski: Francja właściwie rozwiąże kwestię Romów |
|
Prezydent RP Bronisław Komorowski podczas jednodniowej wizyty w Paryżu powiedział, że jest głęboko przekonany, że Francja rozwiąże kwestię Romów zgodnie z prawami człowieka.
|
| Komorowski: Miednoje wśród najważniejszych nekropolii |
|
Ok. 400 osób, w tym rodziny ofiar zbrodni katyńskiej, uczestniczyło w obchodach 10. rocznicy otwarcia Polskiego Cmentarza Wojennego w Miednoje pod Twerem w Rosji, jednego z 3 cmentarzy polskich oficerów zamordowanych w 1940 r. przez NKWD.
|
| Ławrow: Współpraca ws. tragedii jest bezprecedensowa |
|
Szef MSZ Radosław Sikorski poinformował, że Polska wkrótce dostanie kilkaset tysięcy stron dokumentów dotyczących katastrofy prezydenckiego samolotu pod Smoleńskiem. Szef rosyjskiej dyplomacji Siergiej Ławrow zapowiada, że będą to bardzo ważne dokumenty.
|
| Błaszczak: Migalski działał na rzecz kariery |
|
Marek Migalski działał na rzecz własnej kariery, a nie na rzecz własnego środowiska politycznego - tak decyzję Komitetu Politycznego PiS o wykluczeniu Migalskiego z delegacji tej partii w PE skomentował szef klubu PiS Mariusz Błaszczak.
|
| Katoliccy publicyści o wywiadzie bp. Pieronka |
|
Katoliccy publicyści nie zgadzają się z oceną bp. Tadeusza Pieronka, że głos episkopatu ws. krzyża przed Pałacem Prezydenckim jest mieszaniem się Kościoła w politykę. Bp Pieronek mówi m.in., że większość episkopatu jest "zadymiona PiS-em", a biskupi nie powinni zajmować się stawianiem pomników.
|
agd aukcje alegro medioambienteycomida.info Obóz językowy Dekoracje wnętrz ---------SErr:128 SErr:128 stopy
